جوابش اينست كه قرآن كه در هر زمانى فرق نميكند تا هر قرآنى امام مردم زمان خود باشد ، علاوه بر اينكه اگر مقصود از معرفت قرآن شناختن و ياد گرفتن كلمات و آيات آن باشد ، بسيارى از مسلمين كه سواد ندارند جزء كفار محسوب خواهند شد و اگر مقصود تصديق و عقيده به قرآن باشد ، ما با شما هم عقيدهايم يعنى قرآن را قبول داريم و نبايد بر ما طعنه زنيد ، اما پيداست كه همان جواب اول بقدرى محكم و متين است كه نوبت را به اين جواب نميدهد .
در امر غيبت
1 - يمان تمار گويد : خدمت امام صادق عليه السلام نشسته بوديم ، به ما فرمود : همانا صاحب الامر را غيبتى است ، هر كه در آن زمان دينش را نگه دارد مانند كسى است كه درخت خار قتاد را با دست بتراشد « 1 » سپس فرمود : - اين چنين و با اشاره دست مجسم فرمود - كداميك از شما ميتواند خار آن درخت را به دستش نگهدارد ، سپس لختى سر به زير انداخت و باز فرمود : همانا صاحب الامر را غيبتى است ، هر بنده ئى بايد از خدا پروا كند ، و بدين خود بچسبد .
2 - على بن جعفر از برادرش موسى بن جعفر عليه السلام نقل كند كه فرمود : هر گاه پنجمين فرزند هفتمين ناپديد شود « 2 » ، خدا را ، خدا را ، نسبت بدينتان مواظب باشيد ، مبادا كسى شما را از دينتان جدا كند ،
هامش
« 1 » قتاد : درختى است كه خار بسيار دارد و خارهايش مثل سوزن است و تراشيدن خارش به اين طريقست كه يك دست را بالاى شاخه محكم گرفته ، با دست ديگر تا پائين بكشند و اين جمله در عرب مثلى است براى انجام كارهاى دشوار و سخت .
« 2 » مراد بهفتمين خود آن حضرت و مراد به فرزند پنجم ، حضرت صاحب الامر عليه السلام است و گويا تعبير به اين جمله بواسطه اشاره و تعريض بطايفه واقفيه است كه امام هفتم را صاحب غيبت ميدانند و به پنج امام بعد از وى معتقد نيستند .