اين برادران ايمانى ما اگر از اين خيرخواه بيغرض بشنوند ، در اين گونه موارد نسبت نادانى را به خود بدهند بهتر است تا به پيشوايان دينى خود و بدانند كه اظهار نادانى افتخار مانند بو على سيناست در درجه نهائى دانش و علمش .
4 - از توضيحات مبسوطى كه در سابق بيان كرديم ، معلوم شد كه تصديق اجمالى آيات و روايات متشابه نتيجه تحقيق و تدبّر و استنباط است نه ركود عقل و جمود فكر ، زيرا خلاصه و حاصل گفتار ما اينست كه : نسبت باحاديث و اخبار تا آنجا كه عقل و فكر انسان درك مىكند و قواعد صرف و نحو زبان هم اجازه ميدهد ، بايد استنباط و اجتهاد كند و قواعد تخصيص و تقييد و ورود و حكومت را جارى سازد ، ولى نسبت باحاديثى كه قوّه عقل و قواعد زبان پيشروى ندارد و از دلالت بر معنى و مفهوم درستى امتناع و سرپيچى مىكند ، مسلمان بايد سكوت كند و تصديق اجمالى نمايد و واقع و حقيقت را به خدا و رسولش ارجاع دهد .
5 - آنچه تاكنون گفتيم راجع بمتن و دلالت حديث است كه در مرحله دوم قرار دارد و امّا راجع بسند و طريق حديث و تحقيق در بارهء اشخاصى كه آن حديث را از پيغمبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم و ائمه هدى عليهم السّلام بمرحوم كلينى و ساير مؤلفين رسانيدهاند ، جداگانه بحثى مفصّل و مبسوط دارد كه دانشمندان رجال كتابهاى قطور در آن موضوع نوشته و براى هر يك از آنها پرونده اى مخصوص تشكيل دادهاند كه مرحله نخستين قبول و انكار احاديث در آن مرز است .
چون خوشبختانه كتاب اصول كافى از اين جهت بهره وافرى دارد ، و رجالش از لحاظ اعتبار و وثوق در رديف معتبرترين اصحاب حديثند ، ما را بتوضيح آن مرحله نيازى نيست .
آنچه در باره كتاب كافى نوشته اند
مؤلفات و كتبى كه در باره كتاب كافى نوشته شده در مقدّمه اصول كافى طبع تهران به شش قسمت تقسيم شده است .
1 - شروح عربى مفصل و مبسوطى كه دانشمندان از قرن يازدهم ببعد نوشته اند