و در آن وقت كه فرعون به دريا اندر خواست شد ، بر اسبى خايهدار « 1 » نشسته بود و تندى بسيار مىكرد ، و به دريا اندر نمىرفت . و جبريل بيامد و بر اسبى ماديان نشسته بود ، و در پيش اسب فرعون ايستاد و برفت ، و اسب فرعون آهنگ ماديان كرد و از دنبالهء او در رفت . و سامرى آنجا ايستاده بود و هيچ خلق جبريل را نديد مگر سامرى كه از پرّ او شير خورده بود . پس برفرازى شد و از زير قدم جبريل لختى خاك بر گرفت و آن خاك همى داشت .
پس چون بنى اسرايل از بهر پيران خويش تنگ دلى كردند ، سامرى ايشان را گفت كه من مىدانم كه موسى چرا همى باز نيايد از آن كه بر شما خشم گرفتست ، از بهر آن كه شما را گفته بود كه اين مال « 2 » قبطيان بر شما حلال نيست ، و شما سخن او پاس باز نداشتى و برفتى و آن را برداشتى . گفتند كه اكنون چه بايد كرد ؟ گفت كه اكنون برويد و از آن خواستها هر چه زر و سيم است پيش من آوريد تا جايى بنهم ، تا موسى نزديك شما باز آيد . ايشان آن همه زر و سيم كه برداشته بودند جمله پيش سامرى بردند ، و سامرى از آن يكى گوساله ساخت ، و آن خاك پاى جبرئيل در آن انداخت و آن گوساله بانگى كرد چنان كه حكايت كرد از سامرى :
هذا إِلهُكُمْ وَ إِلهُ مُوسى
. « 3 » پس سامرى ايشان را گفت كه موسى ازين جا برفت و خداى خويش را اين جا فراموش كرده است ، چنان كه گفت : فنسى . « « 4 » » .
پس خلق روى سوى آن گوساله نهادند و او را سجده كردند . و اين قوم دوازده سبط بودند و هر سبطى دوازده هزار مرد بودند پس « 5 » ازيشان دوازده
هامش
( 1 ) بر اسبى نر . ( صو . خ )
( 2 ) اين سوزيان . ( صو . خ )
( 3 ، 4 ) ط ، 88
( 5 ) و اين دوازده سبط بودند هر گروهى دوانزده هزار مرد پس . ( صو )