باشد . پس از خداى تعالى اندر خواست كه امّت او را نماز فرمايد . خداى عزّ و جلّ او را پنجاه نماز فرمود در شبانروزى . پس پيغامبر عليه السّلام اين پنجاه نماز قبول كرد ، و باز گشت و باسمان چهارم باز آمد ، و از جبريل اندر خواست كه او را بياموزد كه اين نماز چون بايد كرد .
پس موسى بن عمران عليه السّلام گفت كه : يا رسول اللَّه اين پنجاه نماز از خداوند عزّ و جلّ قبول كردى ، و پذيرفتى ، و امّتان تو بجاى نياورند ، و تو بدين كار اندر شرم زده گردى . و پيغامبر عليه السّلام از جبريل اندر خواست تا باز گشت ، و به حضرت عزّت رفت ، و از خداى عزّ و جلّ اندر خواست تا اين نماز چيزى باز كم كند . پس همى كرد تا باز بيست آمد « 1 » .
پس موسى گفت كه : يا رسول اللَّه امّتان تو اين بيست هم بجاى نيارند . پس پيغامبر صلّى اللَّه عليه جبريل عليه السّلام را ديگر باز گردانيد ، تا اين نماز باز پنج آورد . پس پيغامبر ما عليه السّلام اين پنج نماز قبول كرد ، و بپذيرفت .
و چنين گويند كه ديگر موسى گفت كه ، هم بجاى نيارند . پيغامبر عليه السّلام گفت كه ، من شرم دارم كه نيز معاودت كنم . پس ايزد تعالى واجب كرد بر خويشتن كه هر كى اين پنج نماز بجاى آرد ثواب آن پنجاه نماز بدهندش ، تا از آن پنجاه نماز كه اوّل فرموده بود هيچ كم نشود ، و هر نيكى كه از بنده در وجود آيد هم چنان هر يكى را ده پاداش دهد . چنان كه گفت :
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها
« 2 » .
هامش
( 1 ) پس پيغامبر از خداى تعالى اندر خواست تا اين نماز كم كند . پس كم همى گرد تا بيست نماز باز آمد . ( خ )
( 2 ) الانعام ، 160 .