اما اين آيت كه گفت : منهم الصّالحون ايشان بمشرق بودند از پس ناحيت چين ( ؟ ) آنجا كه آفتاب برآيد ، از پس رودى كه آن رود ريگ روانست و نام آن رود اردوانست ، و اين نه سبط و نيم آنجا بودند ، و دو سبط و نيم به همه جهان پراكنده بودند . و اين نه سبط و نيم بودند كه خداى عزّ و جلّ گفت :
مِنْهُمُ الصَّالِحُونَ
. و اين دو سبط و نيم كه گفت :
و منهم دون ذلك . اين جهوداناند كه همى بينى ايشان را . و اين كه گفت :
وَ بَلَوْناهُمْ بِالْحَسَناتِ وَ السَّيِّئاتِ
آن بودند كه ايشان را ملكت داد و سيّئات آن بودند كه بخت النصر را بر ايشان گماشت تا ايشان را بكشت و خان و مان ايشان بكند و از خانهاشان « 1 » بيوكند .
اكنون گروهى گويند ايشان بر راه راست بودند از قوم موسى و از پس رود ريگ روان بودند كه نام آن اردوان « 2 » است از سوى مشرق از پس چين « 3 » .
و عبد اللَّه بن العبّاس روايت كند از پيغامبر عليه السّلام كه او گفت كه آن شب كه مرا باسمان بردند جبريل مرا پيش ايشان برد بباز گرديدن ، و ايشان با پيغامبر صلّى اللَّه عليه و سلّم سخن گفتند ، و پيغامبر با ايشان سخن گفت . و جبريل عليه السّلام ايشان را گفت كه :
مىشناسيد اين كس را كه با او سخن مىگوييد ؟ گفتند نمىشناسيم .
گفت : اين محمّد است رسول خداى عزّ و جلّ و او را فرستاده است برسالت . گفتند آرى . ايشان ايمان آوردند به دو ، و هر چه او گفت باور داشتند و گواهى دادند كه او پيغامبر خداى است . و هر چه او گفت
هامش
( 1 ) از جايهاشان . ( نا . صو )
( 2 ) آن اردوانست . ( خ ) - كه نام آن رود اردن است . ( نا )
( 3 ) جين . ( صو . نا . خ )