خداى تعالى گفت :
فَلَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا قالُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَحْدَهُ .
« 1 » الى آخر الايه . پيغامبر عليه السّلام گفت يا جبريل چرا ؟ گفت از بهر آن كه دو تن را دشمن داشتم اندر زمين . يكى ابليس عليه اللّعنه كه بخداى عزّ و جلّ عاصى شد و آدم را سجده نكرد ، دوم فرعون كه دعوى خدايى كرد و چون غرقه خواست شد اين كلمت ايمان بر زبان او برفت ، و من از خشم آن گل به دهان او فرو كردم ، ترسيدم كه رحمت خداى او را اندر يابد و از آن روز باز همى ترسيدم ، گفتم نبايد كه آن روز ايمان فرعون بپذيرفتست « 2 » اكنون چون اين دو آيت بفرستاد ايمن شدم كه خداى عزّ و جلّ بوقت مرگ ايمان هيچ كافر نپذيرد .
پس فرعون و قومش جمله غرقه شدند و هلاك شدند .
و آن روز آن « 3 » بنى اسرايل هيچ خلق طعام نخورده بودند و وقت نماز ديگر نزديك آمده بود ، و موسى آن روز نيّت روزه كرد آن مقدار كه مانده بود ، و خداى عزّ و جلّ آن نيّت ازو بپذيرفت و آن روز روز عاشورا بود ، و جهودان اين روز عاشورا روزه داشتن واجب دانند . و اين قصّه كه فرعون و سپاهش بر سر آب اوفتادند و بنى اسرايل ايشان را بديدند و ايمن شدند ، و حديث گوساله و سامرى و اين قصّهها بتمامى در سورة البقرة گفته آمد . « 4 » و السّلم .
[ ترجمه ]
( 7 / 143 - 138 ) ( حزب 2 )
138 - و بگذاشتيم « 5 » فرزندان يعقوب را بر دريا ، « 6 » بيامدند بر گروهى معتكفان بر بتانى [ كه ] ايشان را [ بود ] ، « 7 » گفتند : يا موسى
هامش
( 1 ) المؤمن 84
( 2 ) گفتم كه باشد خداى عزّ و جلّ ايمان فرعون پذيرفته است و مرا از بهر او عذاب كند . ( خ . نا . ن )
( 3 ) از . ( نسخ ديگر )
( 4 ) مجلد اول صفحهء 94 - 65
( 5 ) بگذرانيديم . ( خ ) - بگذاشتيم . ( صو . نا )
( 6 ) به دريا .
( صو . خ )
( 7 ) بر گروهى كه ايستاده بودند بر بتانى كه ايشان را بود . ( نا - صو )