در دريا اندر شد و اسب فرعون ببوى ماديان از دنبالهء او اندر رفت ، و فرعون هر چند كوشيد اسب باز نتوانست گرفت . و اين خبر درست نيست و مخالف كتاب است از بهر آن كه خداى عزّ و جلّ همى گويد كه اندر رفت بغيا و عدوا .
پس چون فرعون به دريا اندر شد چون بدان كنارهء دريا رسيد كه بدر خواست شد ، و سپاه او جمله در دريا رفته بود ، جبريل عليه السّلام بيامد بفرمان حقّ تعالى و آب را فرمود تا درهم اوفتاد و فرعون و جمله سپاه او ، تا همه غرقه شدند . « 1 » و چون بفرعون رسيد گفت :
آمَنْتُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُوا إِسْرائِيلَ وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ
. « 2 » گفت كه ايمان آوردم كه نيست خداى مگر آنك بگرويدند به دو فرزندان يعقوب ، و من از مسلمانانام . جبريل گفت كه اگر فرعون اين سخن يك بار ديگر بگويد رحمت خداى تعالى اندر يابد و ايمان او پذيرفته بود .
پس جبريل عليه السّلام پر بقعر دريا فرو برد و از ان گل سياه از بن دريا برآورد « 3 » و در دهان فرعون فرو كرد تا نيز هيچ سخن نتوانست گفت و عاصى شد چنان كه حق تعالى در سورت يونس گفت :
آلْآنَ وَ قَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَ كُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ .
« 4 » چون امر بجبريل داد « 5 » تا بپيغامبر آورد گفت : يا رسول اللَّه اين همه قرآن كه به تو آوردم از هيچ آيت بدان شادى نشدم كه ازين آيت كه
هامش
( 1 ) جبريل آمد بفرمان خداى عزّ و جلّ يك طپانچه بر وى فرعون بر زد و او را از اسب اندر گردانيد ، خداى عزّ و جلّ آن دريا را فرمان داد تا آب فروهشت از خويشتن تا همه غرقه شدند . ( خ ) - نسخ ديگر هم تقريبا به همين عبارت است .
( 2 ) يونس 90
( 3 ) و از آن لوش برآورد . ( نسخ ديگر )
( 4 ) يونس 91
( 5 ) چون آيت فرا جبريل داد تا . ( خ . ن )