بكرانهاى زمين و مغارب آن « 1 » ، آنكه بركة كرديم اندر آن ، و تمام شد سخن خداوند تو نيكوتر بر فرزندان يعقوب بدانچه صبر كردند ، و هلاك كرديم [ آنچه بود مىكرد فرعون و گروه او و آنچه بودند مىچفته زدند ] . « 2 »
قصهء آن آيتها كه خداى عزّ و جلّ موسى بن عمران را داده بود « 3 »
خداى عزّ و جلّ مر موسى را عليه السّلام نه آيت فرستاد . چنان كه گفت عزّ و جلّ :
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى تِسْعَ آياتٍ بَيِّناتٍ
. « 4 » و اين آيتها معجزتهاى موسى بود . و چون موسى ازين آيتها يكى بنمودى فرعون بترسيدى و گفتى كه اين بردار تا من مسلمان شوم ، و چون موسى آن برداشتى او مسلمان نشدى . و اين آنست كه گفت :
لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَ لَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرائِيلَ . فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلى أَجَلٍ هُمْ بالِغُوهُ إِذا هُمْ يَنْكُثُونَ
. « 5 » تا آنكه موسى هر نه آيت بنمود ، هر يكى از آن ديگر بزرگتر . چنان كه گفت :
وَ ما نُرِيهِمْ مِنْ آيَةٍ إِلَّا هِيَ أَكْبَرُ مِنْ أُخْتِها وَ أَخَذْناهُمْ بِالْعَذابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
. « 6 » و اين هر سه آيت هويداست :
هامش
( 1 ) مى سست گرفتند ايشان را بوقت برآمدن آفتاب به زمين و بوقت فرو شدن آن .
( خ ) - كه بودند سست گرفته از آفتاب بر آمدن زمين و آفتاب فرو شدن . ( نا ) - بودند ضعيف داشتندگان مشرقهاى زمين و مغربهاى آن . ( صو )
( 2 ) و آنچه بودند مىبردند از بناها . ( نا ) - و آنچه همى چفتانيدند . ( صو ) در ترجمهء « يعرشون » - در متن ، قسمت آخر آيه ترجمه نشده است . از نسخهء « خ » نقل شد . ( و نيز رجوع شود به ترجمهء « معروشات » - در آيهء 141 از سورة الانعام )
( 3 ) ( خ ) - در متن اين عنوان نيست
( 4 ) الاسراء 101
( 5 ) الاعراف 135 - 134
( 6 ) الزخرف 48