فرزندان در دست شيث كرد ، و شيث را خليفت خويش كرد ، و بر شيث ابن آدم پنجاه « 1 » صحف بيامد .
و خداى عزّ و جلّ مر آدم را از بهشت كفن فرستاد ، و جبرئيل عليه السّلام بيامد و آنجا بيستاد تا مر آدم را بشستند ، و به روى نماز كردند . و شيث مر جبريل را گفت تو پيش رو ، و جبريل مر شيث را گفت كه تو پيش رو . و شيث در پيش شد ، و فريشتگان جمله صف بركشيدند از پس او ، و مردمان از پس صف بركشيدند ، و شيث سى تكبير بكرد بر آدم ، و ازان چهار سنّت بماند ، و ديگر همه فضل مر آدم را بود .
و چون آدم را وفات نزديك آمد وصيّت كرده بود مر شيث را كه قابيل را پيش خويش نگذارى ، و تا شيث زنده بود هرگز قابيل پيش او نيارست رفت .
و از پس آدم حوّا يك سال ديگر بماند . و پس حوّا نيز از دنيا برفت . و شيث حوّا را نيز در برابر آدم دفن كرد . و گور آدم و حوّا هر دو در هندوستان بود بر سر كوه سرنديب ، و اين كوه آنست كه چون آدم از بهشت بيوفتاد بر سر آن كوه به زمين آمد ، و بران كوه بود كه خداى تعالى توبهء او قبول كرد .
و پس گور آدم و حوّا آنجا همى بود تا وقت طوفان نوح . پس آن گه خداى عزّ و جلّ بفرمود مر نوح را كه اين آب عذابست كه همى آيد بدين جهان ، برو و آن استخوانهاى آدم و حوّا بردار از سر كوه سرنديب ، و با خويشتن در كشتى نه تا اين عذاب بگذرد . و نوح عليه السّلام برفت و آن استخوانها هر دو برداشت و با خود در كشتى نهاد و مىداشت تا آن آب عذاب از جهان برفت .
هامش
( 1 ) هزار . ( خ ) - پنجاه . ( صو )