* شرح
قوله « تعظيم ما شرعوه » ، يعنى لزوم مجاهدات ، چون ، قلَّت طعام و منام و كلام و ذكر ( 1 ) دوام ، و ترك مخالطت انام ( 2 ) . و اين جمله در شريعت نبى ( 3 ) واجب نبود .
* متن
فقال « فَما رَعَوْها » هؤلاء الَّذين شرعوها و شرعت لهم « حَقَّ رِعايَتِها » - « إِلَّا ابْتِغاءَ رِضْوانِ الله » و كذلك اعتقدوها ( 4 ) .
* شرح
ضمير در « لهم » عايد است با عوام و مقلدان طريقت . يعنى ( 5 ) چون بر خود لازم گردانيدند ( 6 ) ، بعد از آن بر ايشان فرض كرده شد .
* متن
« فَآتَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا » بها ( 7 ) « مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ » - « وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ » ( 8 ) أي من هؤلاء الَّذين شرع فيهم ( 9 ) هذه العبادة « فاسِقُونَ » أي خارجون عن الانقياد إليها و القيام بحقّها . و من لم ينقد إليها لم ينقد مشرّعه بما يرضيه . لكنّ الأمر يقتضي الانقياد .
* شرح
يعنى هر كه منقاد شريعتي كه به طريق رهبانيّت نهادند ( 10 ) نشد مشرّع آن شرع بالأصالة كه حق است منقاد او نشود ( 11 ) از چيزى كه رضاى او در آن بود ، از نيل درجات . زيرا كه امر الهى تقاضاى انقياد مىكند .
* متن
و بيانه أنّ المكلَّف إمّا منقاد بالموافقة و إمّا ( 12 ) مخالف
هامش
( 1 ) د ، س : و دوام ذكر .
( 2 ) د ، س « انام » ندارد .
( 3 ) د ، س : نيز .
( 4 ) س ، ع : اعتقدوا .
( 5 ) و : معنى .
( 6 ) د ، س : گردانيدند .
( 7 ) و : « بها » ندارد .
( 8 ) و : و كثير منهم فاسقون .
( 9 ) و : لهم .
( 10 ) س : نهادهاند .
( 11 ) د : نشد . س : و از چيزى .
( 12 ) د ، س : أو .