درد آور .
( 1629 ) كَلَّتْ
: ناتوان شد .
( 1629 ) النَّزَعَة
: جمع « نازع » ، كشندگان .
( 1630 ) الاشْطَان
: جمع « شطن » ، طنابها .
( 1630 ) الرَّكِىّ
: جمع « ركيّة » ، چاهها .
( 1631 ) اللِّقَاح
: جمع « لقوح » ، شتران ماده .
( 1631 ) وَلَهَ
: « وَلَهَت النَاقَةُ إلىَ اولادها » : شتر ماده بدليل جدائى و دورى از فرزندانش بشدت جزع و فزع كرد .
( 1632 ) لَا يُبَشِّرُونَ بِالاحْيَاءِ
: از بقاء زندگان شاد نمىشدند ، يعنى هنگاميكه شاد نمىشدند ، يعنى هنگاميكه مىگفتند فلانى در جنگ زنده مانده ، شاد نمىشدند زيرا بهترين زندگى براى آنها مرگ در راه حق است .
( 1633 ) لَا يُعَزَّوْنَ عَنِ الْمَوْتَى
: از خبر شهادت كسى محزون نمىشدند ( زيرا چنين مرگى نزد آنها حيات جاودانى است ) .
( 1634 ) مُرْهُ الْعُيُون
: جمع « امره » ، چشمهاى سفيد .
( 1635 ) خُمْصُ البُطُون
: شكمهاى لاغر .
( 1636 ) ذُبْلُ الشِّفَاه
: لبهاى خشكيده .
( 1637 ) يُسَنِّى
: آسان مىكند .
( 1638 ) اصْدِفُوا
: دورى كنيد ، اعراض كنيد .
( 1639 ) نَزَغَاتُهُ
: وسوسههايش .
( 1640 ) اعْقِلُوهَا
: آن را نگهداريد و از دست ندهيد
.
خطبهء 122 ص 121 ف
( 1641 ) الْخَصْلَة
: مقصود در اينجا « وسيله » است .
( 1641 ) يَلُمُّ
: جمع مىكند .
( 1642 ) شَعَثَنَا
: پراكندگى ما .
( 1643 ) نَتَدَانَى
: نزديك مىشويم
.
خطبهء 123 ص 122 و 123 ف
( 1644 ) رِبَاطَة جَاشٍ
: قوت قلب ( به هنگام رويا روئى با دشمن ) .
( 1645 ) الفَشَل
: ترس و ضعف .
( 1646 ) فَلْيَذُبَّ
: بايد دفاع كند .
( 1647 ) النَجْدَة
: شجاعت .
( 1648 ) شِيشَ الضِبَابِ
: صداى ماليده شدن پوست سوسمارها به يكديگر در هنگام ازدحام و حركت .
( 1649 ) مُتَلَوِم
: درنگ كننده ، كسى كه كندى مىكند
.
خطبهء 124
.
( 1650 ) الدَّارع
: كسى كه زره پوشيده است .
( 1651 ) الْحَاسِر
: كسى كه در جنگ زره