حزنى كه با گريه همراه نباشد .
( 1497 ) بَطْناً
: كنايه از اقبال و رو آوردن است .
( 1498 ) ظَهْراً
: كنايه از ادبار و پشت كردن است .
( 1499 ) لَمْ تَطُلُّه
: « الطّل » ، باران خفيف و كم .
( 1500 ) الدِّيمَة
: باران ملايم و بدون رعد و برق .
( 1501 ) الرَّخَاء
: فراخى ، رفاه ، آسودگى .
( 1502 ) هَتَنَتْ
: فرو باريد .
( 1503 ) اوْبَى
: و با شايع شد ، « و با » بيماريى است كه به « باد زرد » معروف است .
( 1504 ) الْغَضَارَة
: ناز و نعمت .
( 1505 ) الرَّغَب
: رغبت ، مرغوب ، ( خواسته شده ) .
( 1506 ) ارْهَقَتْهُ التَّعَبَ
: او را در رنج و سختى انداخت .
( 1507 ) الْقَوَادِم
: جمع « قادمة » ، شهپرهاى پرنده .
( 1508 ) يُوبِقُهُ
: او را هلاك مىكند .
( 1509 ) ابُّهَة
: عظمت .
( 1510 ) النَّخُوَة
: افتخار .
( 1511 ) دُوَّل
: متحول ، متغير .
( 1512 ) رَنِقٌ
: تيره ، كدر .
( 1513 ) اجَاج
: بسيار شور .
( 1514 ) الصَّبِر
: شيرهء درخت تلخى است .
( 1515 ) سِمَام
: جمع « سم » ، ماده ايست كشنده ، زهر .
( 1516 ) رِمَام
: جمع « رمَّة » ، قطعههاى طناب پوسيده .
( 1517 ) مَوفُورُهَا
: فراوانيش ، مقصود نعمتهاى فراوان دنياست .
( 1517 ) مَنْكُوب
: نكبت زده ، مصيبت ديده .
( 1518 ) مَحْرُوب
: غارت شده ، جنگزده .
( 1519 ) ظَهْرُ قَاطِع
: مركبى كه براى سوارى و طى مسافت استفاده مىشود .
( 1520 ) الْفِدْيَة
: فداء ، فديه ، تاوان .
( 1521 ) ارْهَقَتْهُمْ
: آنها را فرا گرفت .
( 1521 ) الْقَوَادِح
: جمع « قادح » ، كرمهاى درخت ، كرمهاى دندان .
( 1522 ) اوْهَقَتْهُمْ
: آنها را در بند كرد ، « الوهق » : طنابى است كه در يك طرف آن گرهى مثل حلقه زدهاند و آن را به گردن چارپا مىاندازند و سر ديگر را گذرانده بدست مىگيرند .
( 1522 ) الْقَوَارِع
: محنتها ، مصائب .
( 1523 ) ضَعْضَعَتْهُمْ
: آنها را ذليل ساخت .