( 1467 ) غَلِقَتْ رُهُونُهُ
: گروهايش از آن گرو گيرنده شد .
( 1468 ) اصْحَرَ لَهُ
: براى او آشكار و روشن شد .
( 1469 ) خَالَطَ لِسَانُهُ سَمْعَهُ
: زبانش نيز مانند گوشش از كار افتاد .
( 1470 ) الْتِيَاط
: پيوستن ، چسبيدن .
( 1471 ) زَوْرَتِهِ
: زيارتش ، ديدارش .
( 1472 ) امَادَ
: ( چيزى را ) بطور نامنظم حركت داد .
( 1473 ) فَطَرَهَا
: آن را شكافت .
( 1474 ) اخْلَاقِهِمْ
: فرسودگى و پوسيدگى آنها .
( 1475 ) لَا تَنُوبُهُمُ الافْزَاعُ
: ترسها به آنها رو نمىآورند ، « الافزاع » جمع « فزع » : ترسها .
( 1476 ) لَا تُشْخِصُهُمْ
: آنها را ناآرام و بىقرار نمىكند .
( 1477 ) سَرَابِيل
: پيراهنها .
( 1478 ) الْمُقَطَعَات
: پيراهنهاى كوتاه ، پوششى كه داراى آستين و قطعات ديگر است بخلاف « ازار » و « رداء » كه داراى چنين اجزائى نيست .
( 1479 ) الكَلَب
: كنايه از هيجان آتش است ( چون « كلب » در اصل به معناى هار شدن و تشنگى شديد است ) .
( 1480 ) اللَجَب
: صداى بلند .
( 1481 ) الْقَصِيف
: شديدترين صدا .
( 1482 ) لَا تُفْصَمُ
: گسسته نمىشود .
( 1482 ) كُبُول
: جمع « كبل » ، قيدها ، بندها .
( 1483 ) زَوَاهَا
: آن را گرفت .
( 1484 ) الرِّيَاش
: لباس فاخر .
( 1485 ) مُعْذِراً
: اتمام حجت كننده بطوريكه جاى عذرى براى كسى باقى نماند .
( 1486 ) مُخْتَلَفَ الْمَلَائِكَةِ
: محل ورود پى در پى ملائكه
.
خطبهء 110 ص 109 ف
( 1487 ) يَرْحَضَان
: مىشويند .
( 1488 ) مَنْسَأَةٌ فِى الاجَلِ
: تأخير افتادن اجل .
( 1489 ) الْوَمُ
: به سرزنش سزاوارتر
.
خطبهء 111 ص 110 ف
( 1490 ) الْحَبْرَة
: سرور ، نعمت .
( 1491 ) حَائِلَةٌ
: متغير ، تغيير كننده .
( 1492 ) نَافِدَةٌ
: فانى ، نابود شونده .
( 1493 ) بَائِدَةٌ
: فانى ، نابود شدنى ، از بين رونده .
( 1494 ) غَوَّالَةٌ
: مهلك .
( 1495 ) الْهَشِيم
: گياه خشكيدهء خرد شده .
( 1496 ) الْعَبْرَة
: اشك در چشم ، اندوه و