خطبهء 102 ص 101 ف
.
( 1353 ) نِقَاش الْحِسَابِ
: حسابرسى دقيق و كامل .
( 1354 ) الْجَمَهُمُ الْعَرَقُ
: عرق مانند لجام دهانشان را فرا گرفت .
( 1355 ) رَجَفَتْ بِهِمُ الارْضُ
: لرزش زمين آنها را لرزاند و تكان داد .
( 1356 ) قِطَعُ اللّيْلِ
: جمع « قطع » ، تاريكىهاى شب .
( 1357 ) مَزْمُومَةً مَرْحُولَةً
: با تمام آلات و ادوات ، يعنى مانند شترى كه بر آن زمام و جهاز نهادهاند و مهياى سوار شدن است .
( 1358 ) يَحْفِزُهَا
: تحريكش مىكند ، سوقش مىدهد .
( 1359 ) يَجْهَدُهَا
: بيش از طاقتش بر او تحميل مىكند .
( 1360 ) الْكَلَبْ
: شر و اذيت .
( 1361 ) السَّلَب
: ربوده شده ، آنچه كه قاتل در جنگ از مقتول بر مىدارد ، مانند لباس و غيره .
( 1362 ) الرَّهَج
: غبار .
( 1363 ) الْحَسّ
: داد و فرياد ، صداهاى مختلط ، هياهو .
( 1364 ) الْجُوعُ الاغْبَرِ
: گرسنگى شديد ، كنايه از خشكسالى و قحطى شديد است
.
خطبهء 103 ص 102 ف
( 1365 ) الصَّادِفِينَ
: اعراض كنندگان .
( 1366 ) الثَّاوِى
: مقيم .
( 1367 ) الْمُتْرَف
: فرد عياش و رها شدهاى كه بىپروا هر كارى را مىكند و هيچ چيز جلودارش نيست .
( 1368 ) مَشُوب
: مخلوط .
( 1369 ) الْجَلَد
: صلابت و قوت .
( 1370 ) الْوَهن
: ضعف .
( 1371 ) الْحَرْث
: كشت ، در اينجا مقصود هر كارى است كه جهت كسب فايدهاى انجام مىشود .
( 1372 ) وَنَى فِيهِ
: در آن سستى كرد .
( 1373 ) نُوَمَة
: گمنام ، بىنام و نشان .
( 1374 ) السُّرَى
: حركت در شب .
( 1375 ) الْمَسَايِيح
: جمع « مسياح » ، كسانى كه بين مردم فساد و نمامى ميكنند .
( 1376 ) الْمَذَايِيع
: جمع « مذياع » ، كسانى كه اگر بدى و زشتى ديگران را بشنوند فاش مىكنند و اشاعه مىدهند .
( 1377 ) الْبُذُر
: جمع « بذور » ، كسانى كه بسيار