مىدهند ، « المراوحة بين العملين » يعنى يك بار اين كار و يك بار آن كار را انجام دادن ، « المراوحة بين الرّجلين » يعنى گاهى روى اين پا و گاهى روى پاى ديگر ايستادن .
( 1308 ) رُكَب
: جمع « ركبة » ، زانوها .
( 1309 ) مَادُوا
: لرزيدند ، مضطرب شدند
.
خطبهء 98 ص 97 ف
( 1310 ) اسْتَحَلّوُهُ
: آن را مباح دانستند .
( 1311 ) بَيْتُ مَدَرٍ
: خانهاى كه از آجر و سنگ و مانند آن ساخته شود .
( 1311 ) بَيْتُ وَبَرٍ
: خيمه .
( 1312 ) نَبَا بِهِ
: « نَبَا بِهِ المَنزل » آن اقامتگاه را نپسنديد و از آن كوچ كرد
.
خطبهء 99 ص 98 ف
( 1313 ) السَّفْر
: گروه مسافران .
( 1314 ) امُّوا
: قصد كردند .
( 1315 ) المُجْرِى الَى الْغَايَةِ
: كسى كه مركب خود را بسوى مقصد خاصى ميراند .
( 1316 ) يَحْدُوهُ
: او را سوق مىدهد و ميراند .
( 1317 ) نَفَاد
: به آخر رسيدن چيزى ، نابود شدن .
( 1318 ) مُزْدَجَرٌ
: مصدر ميمى از « ازدجر » بازداشتن ، باز داشته شدن .
( 1319 ) بِنَفْسِهِ يَجُودُ
: جان مىدهد .
( 1320 ) الْمُسَاوَرَة
: پريدن ، جستن ، گوئى عمل زشت ، بدليل عدم تقارن با طبيعت و فطرت انسان ، از آدمى گريزان است و انسان با جستن و پريدن بسوى آن ، آن را انجام مىدهد
.
خطبهء 100 ص 99 ف
( 1321 ) صَادِعاً
: شكافنده ، آشكار كننده .
( 1322 ) مَرَقَ
: از دين خارج شد .
( 1323 ) زَهَقَ
: مضمحل شد ، هلاك شد .
( 1324 ) مَكَيْثُ الْكَلَام
: سنجيدهگو ، كسى كه بدون انديشه سخن نمىگويد .
( 1325 ) بَطِيءُ الْقِيَامِ
: كسى كه با درنگ و تأنى اقدام به عملى مىكند و پس از تهيه مقدمات لازم آن را انجام مىدهد .
( 1326 ) يَضُمُّ نَشْرَكُمْ
: پراكندگى شما را بهم پيوند مىدهد .
( 1327 ) مُقْبِل
: رو آورنده ، طلب كننده .
( 1328 ) الْمُدْبِر
: چيزى كه زمانش گذشته است ، پشت كننده .
( 1329 ) قَائِمَتَيْهِ
: دو پايش .
( 1330 ) خَوَى نَجْمٌ
: ستاره غروب كرد
.
خطبهء 101 ص 100 ف
( 1331 ) لَا يَجْرِمَنَّكُمْ
: شما را وادار نكند .