( 875 ) اللَادِمَة
: زننده ، كوبنده .
( 876 ) غَمْرَة
: سختى و فشار .
( 876 ) كَارِثَةٌ
: قطع كننده اميدها و آرزوها ، حادثه غم انگيز .
( 877 ) الانَّة
: ناله .
( 878 ) جَذْبَةٌ مُكْرِبَة
: نفسهاى سخت در حال مرگ .
( 879 ) السَّوْقَة
: به حال مرگ و احتضار افتادن .
( 880 ) مُبْلِساً
: مأيوسانه .
( 881 ) سَلِساً
: به آسانى و سهولت ، زيرا ديگر براى او قدرتى جهت مقاومت وجود ندارد .
( 882 ) الرَجِيع
: « الرّجيع مِنَ الدَّواب » ، حيوانى كه دائما از سفرى به سفر ديگر برده مىشود و خسته و درمانده مىگردد .
( 882 ) الْوَصَب
: خستگى ، تعب .
( 883 ) نِضْو
: لاغر .
( 884 ) الْحَفَدَة
: در اينجا بمعنى ياران است .
( 885 ) الْحَشَدَة
: گروهى كه در كمك و همكارى سرعت و جديت دارند .
( 886 ) مُنْقَطَعُ الزَّوْرَة
: ديار غربتى كه در آن ، ديدارى نيست .
( 887 ) الْبَهْتَة
: بهت و حيرت .
( 888 ) الْعَثْرَة
: لغزش .
( 889 ) الْحَمِيم
: در اصل به آب داغ گفته مىشود .
( 890 ) التَّصْلِيَة
: سوزاندن و مقصود در اينجا ورود به دوزخ است .
( 891 ) السَّوْرَات
: جمع « سورة » ، شدت ، تندى .
( 891 ) الزَّفِير
: صداى شعله آتش وقتى كه زبانه مىكشد .
( 892 ) الْفَتْرَة
: سكون ، وقفه ، يعنى توقف و سكونى در عذاب نخواهد بود تا در آن فاصله بتوان استراحتى كرد .
( 893 ) دَعَةٌ
: آرامش .
( 893 ) مُزِيحَةٌ
: بر طرف كننده ، دور كننده .
( 894 ) ناجِزَةٌ
: حاضر .
( 895 ) السِّنَة
: ابتداى خواب ، خواب سبك ، چرت .
( 896 ) اطْوَارُ الْمَوْتَاتِ
: انواع مختلف و دفعات متعدد عذاب ، كه بخاطر شدتش به مرگ تشبيه شده است .
( 897 ) عُمّرُوا فَنَعِمُوا
: در نعمت ( حقيقى ) زندگى كردند .