( 826 ) لَا تُسْتَعْتَبُ
: از او درخواست رضايت ( توبه ) نمىشود .
( 827 ) زَلَلِهَا
: خطاها و لغزشهايش .
( 828 ) الْقِدَّة
: مسير ، راه .
( 829 ) تَطَؤُونَ جَادَّتَهَمُ
: در مسير آنها قدم برميداريد .
( 830 ) الْمَعْنِيّ
: مقصود .
( 831 ) مَجَازَكُمْ
: مصدر ميمى از « جاز يَجُوزُ » عبور شما .
( 832 ) الْمَزَالِق
: لغزشگاه .
( 832 ) الدَّحْض
: ليز خوردن و ناگهان به زمين افتادن .
( 833 ) التَارَات
: دفعات ، نوبهها .
( 834 ) انْصَبَ الْخَوْفُ بَدَنَهُ
: بدنش را ترس ( از خدا ) خسته و رنجور كرد .
( 835 ) اسْهَرَ التَهَجُّدُ غِرَارَ نَوْمِهِ
: شب زندهدارى خواب اندكش را گرفت ، « غرار » خواب كم ، هر چيز اندك .
( 836 ) الْهَوَاجِر
: جمع « هاجرة » ، گرماى شديد نيمروز .
( 837 ) ظَلَفْ
: مانع شد ، بازداشت .
( 838 ) اوْجَفَ
: سرعت داد ، شتاب بخشيد .
( 839 ) تَنَكّبَ
: دورى گزيد ، اعراض كرد .
( 840 ) الْمَخَالِج
: چيزهاى جاذب و جلب كننده .
( 841 ) الْوَضَحُ السَّبِيلِ
: جاده روشن ، وسط جاده .
( 842 ) اقْصَدُ الْمَسَالِك
: پايدارترين و معتدلترين راهها .
( 843 ) لَمْ تَفْتِلْهُ
: او را باز نگرداند ، منصرفش نكرد .
( 844 ) لَمْ تَعْمَ عَلَيْهِ
: بر او پنهان نشد .
( 845 ) النُّعْمَى
: زندگى مرفه و پر نعمت .
( 846 ) الْعَاجِلَة
: دنيا ، از اين جهت دنيا « معبر » ناميده شده چون بايد از مسير دنيا بسوى آخرت عبور كرد .
( 847 ) بَادَرَ
: مبادرت كرد .
( 848 ) اكْمَشَ
: شتاب و عجله كرد ، مقصود اين است كه در مدت زندگى بسرعت كوشيد .
( 849 ) الْقُدُمْ
: پيشتاز ، پيشرو .
( 850 ) حَجِيْجاً
: كسى كه در اقامه دليل غالب شود .
( 851 ) النّجِىّ
: همراز ، كسى كه رازها و اسرار به او گفته مىشود و با او بطور سرى و سر گوشى صحبت شود .