تاريكىها .
( 775 ) الرِّيَبُ
: جمع « ريبة » ، شبههها ، ترديدها .
( 776 ) خُلّوا لِمِضْمَار الْجِيَاد
: براى مسابقه ( در خيرات ) واگذاشته شدند . الجياد من الخيل : اسبان خوب ، المضمار : مكان يا زمانى كه اسبان را در آن از نظر بدنى براى مسابقه آماده ميكنند .
( 777 ) رَوِيَّة
: فكر و انديشه .
( 777 ) الارْتِيَاد
: طلب كردن ، « رويّة الارتياد » يعنى بكمك فكر و انديشه ( مقاصد عالى را ) طلب كردن .
( 778 ) الانَاةِ
: بردبارى ، شكيبائى ، انتظار .
( 778 ) الْمُقْتَبِسُ الْمُرْتَادِ
: كسى كه چراغ بدست گرفته و در جستجوى گم شدهء خود است .
( 779 ) مُضْطَرَبُ الْمَهَل
: مدت تلاش و عمل .
( 780 ) صَائِبَةٌ
: مطابق واقع .
( 781 ) اقْتَرَفَ
: كسب كرد ، بدست آورد .
( 782 ) وَجِلَ
: ترسيد .
( 783 ) بَادَرَ
: مبادرت كرد ، پيشى گرفت .
( 784 ) عُبِّرَ فَاعْتَبَرَ
: كرارا بر او عبرتها عرضه شد و او از آنها پند گرفت .
( 785 ) ازْدَجَرَ
: امتناع ورزيد ، دورى كرد .
( 786 ) انَابَ الَى اللَّهِ
: بسوى خدا رجوع كرد .
( 787 ) احْتَذَى
: عملش را شبيه عمل مقتداى خود كرد ، مطابق پيشوايش عمل كرد .
( 788 ) افَادَ ذَخِيرَةً
: ذخيرهاى بدست آورد .
( 789 ) اسْتَظْهَرَ زَاداً
: رهتوشه برداشت .
( 790 ) وَجْهُ السَّبِيلِ
: سر منزل مقصود .
( 791 ) التَنَجُّز : تَنَجُّزُ الوَعدِ
: مطالبه وفاى بعهد .
( 792 ) لِتَعِيَ مَا عَنَاهَا
: تا آنچه را كه مىشنوند حفظ كنند .
( 793 ) تَجْلُو
: روشن مىسازد ، آشكار و ظاهر مىكند .
( 794 ) الْعَشَا
: مصدر « عشى » تار شدن چشم ، شب كورى .
( 795 ) الاشْلَاء
: جمع « شلو » اعضاء .
( 796 ) الاحْنَاء
: جمع « حنو » ، هر عضو بدن كه كج و منحنى باشد مثل دندهها .
( 796 ) مُلَائِمَة
: هماهنگى ، تناسب .
( 797 ) الارْفَاق
: جمع « رفق » ، سود و نفع ، چيزى كه از آن كمك مىجويند .
( 798 ) رَائِدَة
: جوينده .
( 799 ) مُجَلِّلَات
: فرا گيرنده ، همه گير