شوم . « مهمز » از ماده « همز » به معنى عيب جوئى و « مغمز » از مادهء « الغمز » به معناى طعن است
.
خطبهء 38
.
( 470 ) سَمْتُ الْهُدَى
: مسير هدايت
.
خطبهء 39
.
( 471 ) مُنِيتُ
: مبتلاء شدم .
( 472 ) تُحْمِشُكُمْ
: شما را ( نسبت به دشمنانتان ) به غضب مىآورد .
( 473 ) الْمُسْتَصْرِخْ
: كسى كه فرياد كنان يارى مىطلبد .
( 474 ) مُتَغَوِّثاً
: در حالى كه « وا غوثاه » مىگفتم ، يعنى شما را به فرياد رسى مىطلبيدم .
( 475 ) جَرْجَرْتُمْ
: مانند شتر خسته صدا كرديد ، « جرْجرْة » : صدايى كه شتر در گلو مىپيچاند .
( 476 ) الاسَرّ
: مبتلاء به بيمارى ، « سرر » و آن زخمى است كه در سينه شتر پديد مىآيد ، شتر كه كركرهء آن مجروح باشد .
( 477 ) النِّضْو
: شتر لاغر .
( 477 ) الادْبَر
: مجروح ، شترى كه بواسطه پالان ، پشتش زخم شده است .
خطبهء 41
.
( 478 ) التَوْام
: همزاد .
( 479 ) الجُنّة
: سپر ، زره يا هر چيزى كه موجب حفظ و مصونيت باشد .
( 480 ) اوْقَى مِنه
: حفظ كنندهتر از آن .
( 481 ) الكَيْس
: زيركى ، هوشيارى ، تيز هوشى .
( 482 ) الحُوَّلُ الْقُلّبُ
: آگاه به دگرگونيها و تغييرات امور .
( 483 ) الحَرِيجَة
: دورى و پرهيز از گناهان
.
خطبهء 42
.
( 484 ) طُولُ الامَل
: آرزوهاى دراز .
( 485 ) الحَذّاء
: سريع السير ، تندرو .
( 486 ) الصُبَابَة
: ته مانده آب يا شير در ظرف .
( 487 ) اصْطَبَّهَا
: آن را ريخت .
( 487 ) صَابَّهَا
: ريزندهاش .
( 488 ) جَذّاء
: بريده ، يعنى بريده از خير ، بى خير
.
خطبهء 43
.
( 489 ) الأنَاة
: شكيبائى و بردبارى .
( 490 ) ارْوِدُوا
: مدارا كنيد ، آرام باشيد .
( 491 ) الاعْدَاد
: بسيج و آماده كردن .