استتار شود .
( 323 ) رَغْبَةً عَنْهُ :
از روى بى رغبتى ، چيزى را ترك كردن .
( 324 ) دُيِّثَ :
( فعل مجهول از ديَّثَ ) ذليل شد .
( 325 ) الْقَمَاءَةُ :
حقارت و ذلت ، و فعل آن « قمؤ » از باب « كرم » است .
( 326 ) الاسهَاب :
از بين رفتن عقل ، زياده گوئى ، و « ضرب على قلبه بالاسداد » نيز روايت شده كه « اسداد » جمع « سد » به معنى حائل و مانع است .
( 327 ) أدِيلَ :
برگردانده شد .
( 328 ) الْخَسْفَ :
ذلت و خوارى .
( 329 ) النَّصَفْ :
عدالت ، انصاف .
( 329 ) مُنِعَ النَّصَفَ :
از عدالت محروم شد .
( 330 ) عُقْرُ الدَّارِ :
وسط خانه ، درون خانه .
( 331 ) تَوَاكَلْتُمْ :
كار را به يكديگر سپريد ( و هيچيك از شما عهده دار انجام آن نشديد ) .
( 332 ) شُنَّتْ الْغَارَات :
از هر طرف بشما حمله شد .
( 333 ) الانْبَار :
شهرى بر كنارهء شرقى فرات كه در آن زمان رو برويش شهر « هيت » قرار داشت .
( 334 ) الْمَسَالِح :
جمع « مسلحة » ، سر حدات ، برجهاى نگهبانى ، جاهايى كه خطر حمله دشمن وجود دارد .
( 335 ) الْمُعَاهَدَة :
ذمّى ، امان داده شده .
( 336 ) الحِجْل :
خلخال .
( 337 ) الْقُلُبْ :
جمع قلب ، النگوها ، دستبندها .
( 338 ) رُعُث :
جمع « رعاث » و رعاث جمع « رعثة » است ، گوشوارهها ، گردن بندها .
( 339 ) الاستِرْجَاع :
گفتن جملهء « انّا للّه و انّا اليه راجعون » در حالت گريه .
( 339 ) الاسْتِرْحَام :
شفقت و مهربانى خواستن .
( 340 ) وَافِرِينَ :
تمام و بدون كم و كاست .
( 341 ) الْكَلْمُ :
جراحت و زخم .
( 342 ) تَرَحاً :
اندوه و حزن .
( 343 ) الْغَرَض :
چيزى كه بسوى آن تير اندازى مىشود ، سيبل ، يعنى شما به مثابه هدفى براى تيرهاى دشمن هستيد .
( 344 ) حَمَارَّةُ الْقَيْظِ :
شدت گرما .
( 345 ) التَسْبِيخ :
تخفيف ، تسكين .
( 346 ) صَبَارَّةُ الشِّتَاء :
شدت سرماى