( 2110 ) ذَاتَ صِقَالٍ
: صيقلى ، جلا داده شده .
( 2111 ) المِعْجَر
: پارچهاى كه زنان جهت پوشش ، روى سر مىاندازند و با آن سر و گردن و شانه و بخشى از سينه را مىپوشانند .
( 2111 ) الاسْحَم
: سياه .
( 2112 ) الاقْحُوَان
: گل بابونه .
( 2113 ) الْيَقَق
: بسيار سفيد .
( 2114 ) يَأْتَلِقُ
: مىدرخشد .
( 2115 ) قِسْط
: نصيب ، بهره .
( 2116 ) عَلَاه
: بر آن برترى يافت ، يعنى رنگهايش به جهت براقى و جلاء و . . .
بر ديگر رنگها برترى دارد .
( 2117 ) الْبَصِيص
: درخشش .
( 2118 ) الرَوْنَق
: زيبايى .
( 2119 ) الازَاهِير
: جمع « ازهار » ، كه آن نيز جمع « زهر » است ، شكوفهها .
( 2119 ) الْمَبْثُوثَة
: پراكنده .
( 2120 ) لَمْ تُرَبِّهَا
: آن را پرورش نداد .
( 2121 ) الْقَيْظ
: بسيار گرم ، پرحرارت .
( 2122 ) يَنْحَسِرُ مِنْ رِيشِهِ
: پرهايش مىريزد .
( 2123 ) تَتْرَى
: بتدريج و با فاصله انجام مىدهد ، يعنى طاووس پرهايش را بتدريج مىريزد .
( 2124 ) يَنْحَتُّ
: مىريزد ، كنده مىشود .
( 2125 ) عَسْجَدِيَّةً
: طلايى .
( 2126 ) عَمَائِق
: جمع « عميقة » ، ژرف .
( 2127 ) بَهَرَ
: غلبه كرد ، مغلوب ساخت .
( 2128 ) جَلّاهُ
: آن را ظاهر نمود ، آشكار كرد .
( 2129 ) ادْمَجَ
: محكم و استوار كرد .
( 2129 ) قَوائِم
: پاها .
( 2130 ) الذَرَّة
: مورچهء ريز .
( 2131 ) الْهَمَجَة
: مگس ريز .
( 2132 ) وَاىَ
: وعده كرد .
( 2133 ) الْحِمَام
: مرگ .
( 2134 ) عَزَفَتْ
: ناخوش داشت ، بىميل شد .
( 2135 ) اصْطِفَاقِ الاشْجَار
: تكان خوردن برگهاى درختان بواسطهء باد ، به طورى كه صداى آن شنيده شود .
( 2136 ) الْكُثْبَان
: جمع « كثيب » ، تپههائى از شن و ريگ .
( 2137 ) الافْنَان
: جمع « فنن » ، شاخهها .
( 2138 ) غُلُف
: جمع « غلاف » ، غلافها .
( 2138 ) الاكْمَام
: جمع كمّ ، كاسبرگها .
( 2139 ) تُجْنَى
: چيده مىشود .
( 2140 ) المُصَفّقَة
: مصفا .
( 2141 ) الْمُونِقَة
: اعجاب آور ، شگفت انگيز .