تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 117

مساهمون:

ص١١٧
پوست ) .

( 2058 ) عَبَالَة

: درشتى ، سنگينى و گرانى .

( 2059 ) يَسْمُو

: بالا مىرود ، اوج مىگيرد .

( 2060 ) خُفُوفاً

: سرعت و سبكى .

( 2061 ) دَفِيفا

: از نزديك زمين پرواز كردن .

( 2062 ) نَسَقَهَا

: آن را مرتب كرد .

( 2063 ) الاصَابِيغ

: جمع « اصباغ » ، رنگها .

( 2064 ) الْقَالَب

: ظرفى كه فلزات گداخته را در آن مىريزند تا بر اساس آن چيزهاى مشابهى را درست كنند . ( چون هر دسته از پرندگان از نظر رنگ و شكل با هم مشابه هستند گوئى همه در يك قالب ريخته شده‌اند ) .

( 2065 ) طُوِّقَ

: بر گردنش طوقى قرار داد . يعنى چون تمام بدن پرنده به جز گردنش داراى يك رنگ است مثل اين است كه بر گردنش طوقى قرار داده شده است .

( 2066 ) التَنْضِيد

: نظم و ترتيب .

( 2067 ) اشْرَجَ قَصَبَهُ

: بالهايش را ( بر اساس كوتاهى و بلندى ) مرتب و منظم كرد و داخل يكديگر نمود .

( 2068 ) دَرَجَ

: حركت كرد ، راه رفت .

( 2069 ) سَمَا بِهِ

: آن را بالا برد .

( 2070 ) مُطِلًّا عَلَى رَاْسِهِ

: مشرف بر سرش .

( 2071 ) الْقِلْع

: بادبان كشتى .

( 2072 ) الدَارِىّ

: منسوب به « دارين » ، ( نام بندرى است ) ، ملوانى كه مسئول بادبان است .

( 2073 ) عَنَجَهُ

: آن را گرفت و بالا برد .

( 2073 ) النُوتِىّ

: ملوان ، ملاح .

( 2073 ) يَخْتَالُ

: تكبر مىكند .

( 2074 ) يَمِيسُ

: با تكبر و غرور راه مىرود .

( 2074 ) زَيَفَانِهِ

: خراميدنش .

( 2075 ) يُفْضِى

: جماع مىكند ، مىآميزد .

( 2076 ) يَؤُرُّ

: آميزش مىكند .

( 2076 ) مَلَاقِح

: اعضاى تناسلى ، وسايل لقاح .

( 2077 ) ارَّ الْفُحُولِ

: ( آميزش كرد مانند ) آميزش حيوانات نر .

( 2078 ) المُغْتَلِمَة

: شهوتران .

( 2079 ) الضِرَاب

: آميزش نر با ماده .

( 2080 ) عَلَى مُعَايَنَةٍ

: با مشاهده و تجربه .

( 2081 ) تَسْفَحُهَا

: آن را ( اشك ) مىريزد .

( 2082 ) ضَفّتَى جُفُونِهِ

: دو گوشه پلكهايش .

( 2083 ) تَطْعَمُ

: مىچشد .