( 2030 ) سَاجٍ
: ساكن ، آرام .
( 2031 ) يَتَفَيّا
: سايه مىاندازد .
( 2032 ) الافُول وَ الْكُروُر
: غروب و طلوع .
( 2033 ) يَنْحَلُهُ
: به او نسبت مىدهد .
( 2034 ) الاقْدَار
: جمع « قدر » ، اندازه و مقدار .
( 2035 ) نِهَايَات الاقْطَار
: نهايت اطراف ، مقصود نهايت در طول و عرض و ارتفاع است .
( 2036 ) تَاثّل
: استقرار يافتن ، ثابت و پا بر جا شدن .
( 2037 ) اقَامَ حَدَّهُ
: براى هر پديده حدى معين كرد .
( 2038 ) السَّوِىّ
: مستوى الخلقة ، كامل و بدون عيب و نقص .
( 2039 ) الْمُنْشَأ
: آفريده شده .
( 2039 ) الْمَرْعِىّ
: محفوظ ، حفاظت شده .
( 2040 ) السُلَالَة
: آنچه از چيزى كشيده مىشود ، عصاره ، چكيده .
( 2041 ) قَرَارَ مَكِين
: منظور محل جنين در رحم است .
( 2042 ) تَمُورُ
: حركت مىكنى .
( 2043 ) لَا تُحِيرُ
: پاسخ نمىدهى .
خطبهء 164 ص 163 ف
( 2044 ) اسْتَسْفَرِونِى
: مرا سفير قرار دادند .
( 2045 ) وَشِيجَةُ رَحِمٍ
: پيوند خويشاوندى و قرابت .
( 2046 ) يَرْتَبِطُ
: مىبندد .
( 2047 ) الْمَرْج
: در هم آميختن ، مخلوط كردن .
( 2048 ) سَيِّقَةً
: چهار پايانى كه دشمن به غارت برده
.
خطبهء 165 ص 164 ف
.
( 2049 ) نَعَقَتْ
: صدا كرد .
( 2050 ) ذَرَأَ
: آفريد .
( 2051 ) الاخَادِيد
: جمع « اخدود » ، شكافهاى زمين .
( 2052 ) الْخُرُوق
: جمع « خرق » ، زمينهاى پهناورى كه در آن باد مىوزد .
( 2052 ) الْفِجَاج
: جمع « فجّ » ، جادههاى وسيع .
( 2053 ) الاعْلَام
: جمع « علم » ، در اينجا به معنى قله كوهها است .
( 2054 ) مُرَفْرِفَة
: بال زننده ، پرواز كننده .
( 2055 ) المَخَارِق
: جمع « مخرق » ، فلاتها ، بيابانهاى خشك .
( 2056 ) الْحِقَاق
: جمع « حق » ، محل پيوند دو مفصل .
( 2057 ) مُحْتَجَبَة
: پوشيده شده ( با گوشت و