تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 115

مساهمون:

ص١١٥

خطبهء 162 ص 161 ف

( 2007 ) الْوَضِين

: تنگ پالان شتر .

( 2008 ) تُرْسِلُ

: رها مىكنى .

( 2009 ) السَدَد

: درستى و راستى ، « غير سدد » ، نادرست ، نابجا .

( 2010 ) الذِمَامَة

: حمايت ، كفايت .

( 2010 ) الصِهْر

: خويشاوندى بين نزديكان زن و نزديكان شوهر .

( 2011 ) النَوْط

: آويزان شدن ، چسبيدن ، قصود رابطه قرابت و خويشاوندى است .

( 2012 ) الاثَرَة

: به خود اختصاص دادن .

( 2013 ) النَهْبَ

: غنيمت .

( 2014 ) صِيحَ

: فرياد زده شد .

( 2015 ) حَجَرَات

: جمع « حجرة » ، ناحيه‌ها ، اطراف .

( 2016 ) هَلُمَّ

: ياد آر .

( 2017 ) الْخَطْب

: امر عجيب و عظيم .

( 2018 ) الاوَد

: كجى ، اعوجاج .

( 2019 ) فَوَّار

: سوراخى كه از آن آب فوران و جوشش مىكند .

( 2020 ) جَدَحُوا

: مخلوط كردند .

( 2021 ) الشِرْب

: بهره‌اى از آب ، سهميه آب .

( 2021 ) وَبِيئاً

: و با آور .

( 2022 ) مَحْض

: خالص و ناب .

خطبهء 163 ص 162 ف

( 2023 ) سَاطِح الْمِهَاد

: مسطح كننده زمين و گسترانندهء آن ، مقصود از « مهاد » ، در اينجا زمين است .

( 2024 ) الوِهَاد

: جمع « وهدة » ، زمينهاى پست و گود ( مانند دره‌ها و رودخانه‌ها ) .

( 2024 ) مُسِيل

: جارى كننده سيل .

( 2025 ) النِجَاد

: جمع « نجد » ، زمينهاى بلند و مرتفع .

( 2026 ) الابَانَة

: در اينجا به معنى ممتاز كردن و جدا نمودن است ضمير در « له » به خداوند بر مىگردد . يعنى براى هر مخلوقى حدى قرار داد تا خود از مخلوقات ممتاز و جدا گردد .

( 2027 ) شُخُوصُ لَحْظَةٍ

: نگاه‌هاى ممتد بدون اينكه پلكها حركت كند ، خيره شدن .

( 2028 ) ازْدِلَافُ

: نزديك شدن .

( 2028 ) الرَّبْوَة

: زمين بلند ، تپه .

( 2029 ) دَاجٍ

: تاريك .

( 2030 ) الْغَسَق

: تاريكى اول شب .
فرهنگ نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 115 | صبح صالح / رحيمى نيا