( 1985 ) مَعَ عَظِيمِ زُلْفَتِهِ
: با اينكه تقرب خاصى به خدا داشت .
( 1986 ) الْعَلَم
: علامت ، يعنى بعثت پيامبر دليلى بر نزديكى قيامت است زيرا بعد از او پيامبرى نخواهد آمد .
( 1987 ) خَمِيصاً
: شكم خالى ، كنايه از عدم تمتع وى از دنياست .
( 1988 ) نَطَأُ
: پا مىگذاريم ، گام مىنهيم .
( 1988 ) الْعَقِب
: پاشنهء پا .
( 1989 ) الْمِدْرَعَة
: نوعى لباس پشمى .
( 1990 ) اغْرُبْ عَنِّى
: از من دور شو .
( 1991 ) السُرَى
: حركت در شب ، شبروى كردن ، « فعند الصَّباح يحمد القوم السّرى » ، يعنى آنها كه خواب ماندهاند ، به هنگام صبح وقتى مىبيند پويندگان شب به مقصد رسيدهاند و خود باز ماندهاند ، از آنها تعريف و تمجيد نموده و خود را سرزنش مىكنند
.
خطبهء 161 ص 160 ف
( 1992 ) الْبَادِى
: ظاهر ، آشكار .
( 1993 ) مُتَهَدِّلَةٌ
: آويزان ، يعنى ميوههاى آن در دسترس همگان است .
( 1994 ) طَيْبَة
: مدينه منوره .
( 1995 ) مُتَلَافِيَة
: اصلاح كنندهء چيزى قبل فساد و تباهى آن ، يعنى دعوت پيامبر امور مردم را اصلاح كرد قبل از آنكه مردم در فساد و تباهى نابود شوند .
( 1996 ) الْمَفْضُولَة
: حكمى كه حتمى و قطعى شده .
( 1997 ) الْكَبْوَة
: به رو افتادن .
( 1998 ) المَآب
: بازگشت ، محل بازگشتن .
( 1999 ) الانَابَة
: رجوع كردن ، توبه نمودن .
( 2000 ) اسْبَغَ
: ( خداوند تشويق را ) تكميل و تمام كرد .
( 2001 ) الشَفِيق
: خائف ، ترسان .
( 2001 ) النَاصِح
: خالص ، بى غل و غش .
( 2002 ) الْكادِح
: بسيار كوشنده ، كسى كه نهايت كوشش خود را به كار مىبرد .
( 2003 ) تَزَايَلَتْ
: پراكنده شد .
( 2003 ) الاوْصَال
: مفاصل استخوان .
( 2004 ) لَا يَتَحَاوَرُونَ
: با يكديگر محاوره و گفتگو نمىكنند .
( 2005 ) الْجَدَد
: راه صاف و هموار .
( 2006 ) الْقَصْد
: معتدل ، مستقيم .