( 1882 ) لَا بِتَفْرِيقِ آلَةٍ
: نه با گشودن پلكها .
( 1883 ) الْبَائِن
: منفصل و جدا ( از پديدهها ) .
( 1884 ) مَنْ وَصَفَهُ
: كسى كه او را ( به كيفيت ممكنات ) وصف كند .
( 1885 ) لَاحَ
: آشكار شد .
( 1886 ) الْغِيَر
: دگرگونى و تغييرات زمانه .
( 1887 ) جِمَاع
: مجموعه .
( 1888 ) مَرَابِيع
: جمع مرباع ، محلهايى كه در اول بهار گياهش مىرويد .
( 1889 ) احْمى
: منع كرد ، « احمى المكان » :
آن مكان را ممنوع ساخت و نزديك شدن به آن را منع كرد
.
خطبهء 153 ص 152 ف
( 1890 ) المَغَاوِي
: جمع مغواة ، شبهاتى كه انسان را به راه غير حق بكشاند .
( 1891 ) فَامْهَد
: بگستر ، مهيا ساز .
( 1892 ) يَعُرُّ
: عيب مىگيرد .
( 1893 ) يَسْتَنْجِحُ حَاجَةً
: رفع حاجتش را طلب مىكند .
( 1894 ) مُسْتَكِينُون
: خاضع و فروتن
.
خطبهء 154 ص 153 ف
( 1895 ) النَاظِر
: چشم ، مردمك چشم .
( 1895 ) نَاظِرُ الْقَلْب
: چشم دل ، مقصود بصيرت قلبى است .
( 1896 ) الْغَوْر
: زمين گود و پست .
( 1897 ) النَجْد
: زمين بلند و مرتفع .
( 1898 ) ارَزَ المُؤْمِنُون
: مؤمنان كناره گرفتند و خانه نشين شدند .
( 1899 ) الشِعَار
: لباس زيرين ، مقصود كسانى هستند كه تماس نزديك با پيامبر داشتند .
( 1900 ) الْكَرَائِم
: جمع كريمة ، مقصود آياتى است كه در مدح آن بزرگواران نازل شده
.
خطبهء 155 ص 154 ف .
( 1901 ) انْحَسَرَتْ
: وامانده شد .
( 1902 ) عَشِيَتْ
: ضعيف و كم سو شد .
( 1903 ) سُبُحَات
: انوار .
( 1904 ) ائْتِلاق
: لمعان ، درخشش .
( 1905 ) اسْدَافُ ظُلْمَتِهِ
: تيرگى و تاريكى شديد شب .
( 1906 ) دُجُنَّة
: تاريكى ، غسق الدّجنّة : شدت تاريكى .
( 1907 ) اوْضَاح
: جمع « وضح » ، سپيدهء صبح .
( 1908 ) الْضِبَاب
: جمع « ضبّ » ، سوسمارها .
( 1908 ) الْوِجَار
: لانه .