تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 109

مساهمون:

ص١٠٩
بدون بيان و بينش بكارى اقدام كردن .

( 1855 ) شِبَابُهَا

: ابتداى آن .

( 1856 ) السِلَام

: جمع « سلمة » ، سنگها .

( 1857 ) مُرِيحَة

: گنديده ، بد بو .

( 1858 ) يَتَزَايَلُون

: پراكنده مىشدند .

( 1859 ) الرَجُوف

: پراضطراب .

( 1860 ) الْقَاصِمَة

: شكننده .

( 1860 ) الزَحُوف

: يورش برنده ، هجوم كننده .

( 1861 ) نُجُومِهَا

: ظاهر شدن آن .

( 1862 ) يَتَكَادَمُون

: يكديگر را گاز مىگيرند .

( 1863 ) الْعَانَة

: گروهى از خران وحشى ( گورخر ) .

( 1864 ) تَغِيضُ

: كم مىشود و فرو مىرود .

( 1865 ) تَدُقُّ

: مىكوبد .

( 1866 ) مِسْحَل

: سوهان ، تيشه ، دهنه اسب ، حلقهء لجام .

( 1867 ) تَرُضّهُمْ

: آنها را خرد مىكند .

( 1868 ) الْكَلْكَل

: سينه .

( 1869 ) الْوُحْدَان

: جمع « واحد » ، تنها .

( 1870 ) عَبِيط الدِّمَاءِ

: خونهاى تازه و خالص .

( 1871 ) تَثْلِمُ مَنَارَ الدِّين

: منار دين را در هم مىكشند ، منظور از منار دين در اينجا دانشمندان و متفكران دينى هستند .

( 1872 ) الاكْيَاس

: جمع « كيّس » ، انسانهاى عاقل و زيرك .

( 1873 ) الارْجَاس

: جمع « رجس » ، كثيفىها نجاستها ، مقصود افراد پليد و ناپاك است .

( 1874 ) مَطْلُول

: كسى كه خونش به هدر رفته است ، كسى كه حقش ضايع شده .

( 1875 ) يُخْتِلُون بِعَقْدِ الايْمَان

: با سوگندها مىفريبند .

( 1876 ) الانْصَاب

: نشانه‌ها و علامتهاى نصب شده .

( 1877 ) اللُعَق

: جمع « لعقة » ، چند قاشق غذا ، چند لقمه .

( 1878 ) انَّكُمْ بِعَيْنِهِ

: شما در نظر او هستيد .

خطبهء 152

.

( 1879 ) لَا تَسْتَلمُهُ الْمَشَاعِرُ

: حواس آدمى بدان نمىرسد .

( 1880 ) النَصَب

: تعب ، خستگى ، رنج .

( 1881 ) الادَاة

: آلت و ابزار .
فرهنگ نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 109 | صبح صالح / رحيمى نيا