( 1828 ) مَخَطُّهَا
: اثر و نشانهء آن .
( 1829 ) جُثّةً خَلًاء
: جسم بىروح .
( 1830 ) الْخُفُوت
: سكون .
( 1831 ) اطْرَافِى
: دست و پا و سر من .
( 1832 ) مُرصِد
: اسم فاعل از « ارصد » منتظر
.
خطبهء 150
.
( 1833 ) تَبَاشِير
: اوائل .
( 1834 ) ابَّان
: هنگام ، وقت .
( 1835 ) الدُنُوّ
: نزديكى .
( 1836 ) الرِبْق
: طناب گره دار .
( 1837 ) يَصْدَع شَعْباً
: جمعى را متفرق مىكند .
( 1838 ) يَشْعَب صَدْعاً
: پراكندهاى را جمع مىكند .
( 1839 ) الْقَائِف
: اثر شناس ، قيافه شناس .
( 1840 ) يُشْحَذُ
: تيز مىشود .
( 1841 ) الْقَيْن
: آهنگر .
( 1841 ) النَصْل
: تيغهء كارد و شمشير و مانند آن .
( 1842 ) يُغْبَقُونَ
: در شب نوشانده مىشود .
( 1842 ) الصَبُوح
: آنچه در صبح آشاميده مىشود .
( 1843 ) الغِيَر
: حوادث و مصائب روزگار .
( 1844 ) اخْلَوْلَقَ الاجَلُ
: پايان زندگى فرا رسيد .
( 1845 ) اشْتَالُوا
: بالا بردند ، بلند كردند .
( 1846 ) حَمَلُوا بَصَائِرَهُمْ عَلَى اسْيَافِهِم
: بينائى خويش را بر شمشيرهاى خود حمل كردند ( اشاره به اينكه از روى آگاهى و عقيده جنگ مىكردند ) .
( 1847 ) الْوَلَائِج
: جمع « وليجة » ، همراز ، ياران خاص و نزديك .
( 1848 ) الْغَمْرَة
: شدت و فشار .
( 1849 ) مَارُوا
: روان شدند ، رفت و آمد كردند
.
خطبهء 151
.
( 1850 ) مَدَاحِر
: موجبات طرد ، آنچه موجب راندن و دور كردن مىشود .
( 1851 ) مَخَاتِله
: كيدهاى او ( شيطان ) .
( 1852 ) الْفَتْرَة
: فاصله زمانى بين دو پيامبر ، مقصود زمانى است كه مردم بدون دين و آئين الهى بودند .
( 1853 ) الْبَوَائِق
: جمع « بائقه » ، مصائب ، حوادث ناگوار .
( 1854 ) الْقَتَام
: غبار .
( 1854 ) العِشْوَة
: نادانسته به كارى پرداختن ،