( 1696 ) الصَّمد
: قصد
.
خطبهء 128
.
( 1697 ) الْمَلَاحِم
: جمع « ملحمة » ، واقعههاى عظيم و مهم .
( 1698 ) لَجَبٌ
: فرياد ، صيحه .
( 1699 ) قَعْقَعَة
: صدايى كه از بهم خوردن لجام با دندانهاى اسب ايجاد مىشود .
( 1699 ) لُجُم
: جمع لجام .
( 1700 ) الْحَمْحَمَة
: شيهه اسب يا قاطر .
( 1701 ) سِكَك
: جمع « سكّة » ، راههاى هموار و صاف .
( 1702 ) اجْنِحَة الدُّور
: روزنه و دريچهء خانهها ، سر درهايى كه به صورت سقفهايى كوچك بر بالاى درب خانهها مىسازند .
( 1703 ) الْخَرَاطِيم
: خرطومها ، مقصود ناودانهاى خانه است .
( 1704 ) الْمَجَانُّ الْمُطَرَّقَة
: سپرهايى كه پوستى را به اندازه آنها بريده و بر آنها چسبانده باشند .
( 1705 ) السَرَق
: جمع « سرقة » ، قطعههايى از حرير سفيد .
( 1706 ) يَعْتَقِبُونَ
: نگه مىدارند ، حبس مىكنند .
( 1706 ) الْخَيلُ الْعِتَاق
: اسبهاى خوب و نجيب .
( 1707 ) اسْتِحْرَارُ الْقَتْل
: كشتار زياد .
( 1708 ) تَضْطَمُّ
: شامل مىشود ، در بر مىگيرد .
( 1708 ) الْجَوَانِح
: جمع « جانحة » ، استخوانهاى پهلو نزديك سينه
.
خطبهء 129
.
( 1709 ) اثْوِيَاء
: جمع « ثوىّ » ، ميهمانان .
( 1710 ) الدَائِب
: بسيار كوشا ، كسى كه مدام مشغول كارى است .
( 1711 ) الْكَادِح
: زحمتكش ، تلاشگر ، مقصود كسى است كه تنها در جهت آمال دنيوى تلاش مىكند .
( 1712 ) امْكَنَتْ
: آسان و سهل شد .
( 1713 ) الْحُثَالَة
: افراد پست و فرومايه ، هر چيز حقير و پست
.
خطبهء 130
.
( 1714 ) الرَبَذَة
: محلى در نزديكى مدينه كه ابوذر به دستور عثمان به آنجا تبعيد شد و در همان جا در گذشت ، قبر وى در آنجا قرار دارد .
( 1715 ) لَوْ قَرَضْتَ مِنْهَا
: اگر از آن سهمى براى خود برمىداشتى .