تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تنزيه الأنبياء ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 264

مساهمون:

ص٢٦٤
پاسخ : اين روايت ، نادرست ، جعلى ، ناشناخته و نزد محدّثان بىاعتبار است . تنها « كرابيسى » « 1 » از سر طعن بر امير مؤمنان عليه السّلام و به قصد مقابله با آنچه شيعيان در مورد دشمنان امام خود نقل مىكنند ، چنين روايتى را شناخته است . و چه دور است كه حق به باطل تشبيه شود . و اگر در ضعيف بودن اين روايت ، جز اين نبود كه « كرابيسى » ، روايت‌گر آن بوده ، در كتابها به او ارجاع مىدهند ، در نادرستى آن دليل كافى وجود داشت . زيرا او به دشمنى با خاندان پيامبر ( ص ) و اظهار حقد خود نسبت به آنان ، و تلاش در پوشاندن فضيلتها و افتخارات ايشان ، زبانزد همگان است . به‌علاوه اين روايت به ساختگى و دروغ بودن خود گواهى مىدهد . زيرا در آن آمده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اين كار [ امير مؤمنان عليه السّلام ] را نكوهش و آن را بر فراز منبر تقبيح كرد . چه اينكه با فرض انجام اين كار ، امير مؤمنان عليه السّلام كار ممنوع و حرامى را انجام نداده بود . و اختيار چهار همسر بنا به گفتهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم حلال است و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مباحى را زشت نشمرده ، آشكارا لب به مذمّت آن نگشوده‌اند و چنانچه حضرتش در دل از اين كار امير مؤمنان عليه السّلام [ با فرض انجام ] منزجر شده بودند ، روا نبود كه با فرض زشتى و ناپسندى ، آن را بر منبر و در مقابل مردم تقبيح كنند . به‌علاوه آراسته بودن حضرتش به بردبارى و فروخوردن خشم و بهره‌مندى از همهء صفات خوب اخلاقى نفىكنندهء چنين كارى از سوى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و راست دانستن آن است . و بيشترين چيزى كه در صورت گران آمدن اين كار بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم احتمال رخ دادن و انجامش بود ، اين است كه آن حضرت را به صورت پنهانى مورد نكوهش قرار داده ، از او به شكلى پسنديده و با زبانى نرم بخواهد كه از ادامهء كار بازايستد . امام جواد ، ابو جعفر ، محمد بن على عليه السّلام با دختر « مأمون » - كه قابل مقايسه با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نيست - ازدواج كرد و همسر خود را به مدينه برد . پس از مدّتى مأمون ، نامه‌اى از دختر خود دريافت كرد كه در آن نوشته بود او با زن ديگرى ازدواج كرده است ، مأمون از سر توبيخ در پاسخ او نوشت : ما دختر خود را به ازدواج او درنياورديم كه آنچه را خداوند براى او مباح دانسته است ، بر وى ممنوع كنيم . و اين در حالى است كه مأمون سزاوار بود كه به خاطر دخترش خشم گيرد ، و وضع او
هامش
( 1 ) - ابو على ، حسين بن على ، محدّث ، فقيه ، اصولى و كلامى ، از اهالى بغداد بوده است . وى از همراهان شافعى بوده ، تأليفات فراوان در اصول فقه و فروع آن دارد . ( ناشر عرب )
تنزيه الأنبياء ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 264 | الشريف المرتضى / رحيمى