بر ديگرى وارد شد همان حال ديد و همان سخن شنيد . فرمود : آن ديگرى هم همين حرف را زد . حتما ناشى از عسلى است كه در اطاق سوده خوردهام . به خدا ديگر دهان به آن نمىزنم . ابن ابى مليكه از ابن عباس نقل مىكند كه آيهء مورد بحث در اين مورد نازل گرديد .
إِنْ تَتُوبا إِلَى اللَّهِ . . .
( آيهء 4 ) . ابو منصور بغدادى با اسناد از ابن عباس روايت مىكند كه حفصه در روز نوبت عايشه پيغمبر ( ص ) را با ماريه مادر ابراهيم ديد و گفت عايشه را خبر مىكنم . پيغمبر ( ص ) فرمود : نزديكى با اين زن را بر خود حرام مىكنم . اما حفصه قضيه را به عايشه خبر داد و خداى تعالى پيغمبر ( ص ) را از غمازى حفصه با خبر ساخت و حفصه دانست كه پيغمبر ( ص ) فهميده است . پرسيد كه به تو خبر داد حضرت فرمود خداى داناى آگاه مرا با خبر ساخت و حضرت يك ماه از زنانش كناره گرفت تا آيه نازل شد : « اگر شما دو زن توبه كنيد [ به جا و شايسته است ] كه دلهاتان منحرف شده بود ، و اگر بر ضدّ پيغمبر ( ص ) پشتيبان هم باشيد ، خدا ياور اوست . . . » .
سورهء ملك
وَ أَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ . . .
( آيهء 13 ) . ابن عباس گويد اين آيه دربارهء مشركين است كه در حق پيغمبر ( ص ) ناروا و ناسزا گفتند و جبرئيل ، حضرت را از حرفهاى آنان با خبر ساخت و اينكه به يكديگر مىگفتند آهسته و پنهان سخن گوييد كه به گوش محمد ( ص ) نرسد . آيه آمد : « آهسته و پنهان سخن گوييد يا به صداى بلند ، خدا به ما فى الضميرتان آگاه است » .
سورهء قلم
وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ . . .
( آيهء 4 ) . ابو بكر حارثى با اسناد از عايشه روايت مىكند كه