طولانى و كوشش ممتدش بود كه ملاحظه مىكردند و آيات مورد بحث بدين مناسبت نازل گرديد .
ابو بكر حارثى با اسناد از ضحاك روايت مىكند كه پس از نزول قرآن بر پيغمبر ( ص ) او و اصحابش نماز اقامه كردند . كفار قريش گفتند خداوند اين قرآن را فقط براى به زحمت افكندن محمد فرستاده است . آيهء مورد بحث در جواب نازل گرديد .
وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ . . .
( آيهء 131 ) . محمد بن ابراهيم ثعلبى با اسناد از ابو رافع خادم رسول اللّه ( ص ) روايت مىكند كه گفت : مهمانى براى پيغمبر ( ص ) رسيد حضرت مرا نزد يك يهودى فرستاد كه بگو محمد رسول اللّه ( ص ) مىگويد : مهمانى بر ما وارد شده ، و چيز مناسبى نداريم . فلان مقدار آرد تا مهلت اول رجب نسيه بده . يهودى گفت با او معامله نمىكنم و نسيه نمىدهم مگر گروى بدهد . بازگشتم و به پيغمبر ( ص ) خبر دادم فرمود : به خدا در زمين و آسمان امين هستم . اگر مىفروخت به جاى اين پيرهن يا زره به او طلا مىدادم . آيه مورد بحث براى تسلى و غمزدايى پيغمبر ( ص ) آمد .
سورهء انبياء
إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى . . .
( آيهء 101 ) . عمر بن احمد بن عمر اوردى با اسناد از ابن عباس روايت مىكند كه گفت : آيهاى هست كه شأن نزول و معنى آن را از من نمىپرسند . نمىدانم مىدانند كه نپرسيدهاند يا نمىدانند كه بپرسند . گفتند آن كدام است ؟
گفت وقتى آيه 98 سورهء انبياء نازل شد كه « شما و هر چه جز الله مىپرستيد سوخت جهنم هستيد و حتما در آن مىرويد » بر قريش گران آمد و گفتند آيا خدايان ما را دشنام مىدهد ؟ در اين ميان ابن الزبعرى رسيد و ماجرا پرسيد گفتند محمد خدايان ما را دشنام مىدهد پرسيد چگونه ؟ مضمون آيه را گفتند گفت او را نزد من بخوانيد . وقتى پيغمبر ( ص ) را آوردند ابن الزبعرى پرسيد يا محمد اين خاص خدايان ما است يا هر معبودى بجز الله ؟ فرمود هر معبودى بجز الله . ابن الزبعرى گفت : سوگند به پروردگار كعبه مغلوب شدى . مگر نه اينكه به اعتقاد تو ملائكه و عيسى [ و عزير ] بندگان شايستهء اللهاند .