هرگز هيچ آدمى سوى او نرفت ، و او را چنان نگاه داشتم كه هيچ خلقى روى او نيز هم نديد .
و در بيت المقدّس مردى بود كه او را يوسف درودگر گفتندى ، و از خواهر مادر زكريّا زاده بود « 1 » و با زكريّا بودى ، و در مزگت بيت المقدس درودگرى كردى . گروهى گفتند كه مريم اين كودك ازو آورده است .
پس جمله مردمان برخاستند ، و پيش مريم رفتند ، و گفتند كه : اى مريم تو اين كودك را از كجا آوردى ؟ و هرگز تو هيچ شوهر نكردهاى .
چنان كه گفت عزّ و جلّ :
فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَها تَحْمِلُهُ ، قالُوا : يا مَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْئاً فَرِيًّا . يا أُخْتَ هارُونَ ما كانَ أَبُوكِ امْرَأَ سَوْءٍ وَ ما كانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّا .
« 2 » پس مريم ايشان را چنان نمود كه من روزه مىدارم ، و با كس سخن نمىگويم ، - و روزهء ايشان بدان وقت چنان بود كه از سخن و گفتار باز ايستادندى ، و هيچ سخن با كس نگفتندى ، و از طعام خوردن باز ايستادندى - اشارت كرد سوى عيسى . ايشان گفتند كه : چگونه با كودكى كه در گهواره است سخن گوييم ؟ چنان كه گفت عزّ و جلّ :
قالُوا : كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا
؟ « 3 » پس چون آن مردمان گفتند چگونه سخن گوييم با كودكى در گهواره . عيسى عليه السّلم گفت :
إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا . وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً أَيْنَ ما كُنْتُ ، وَ أَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيًّا .
« 4 » گفت : منم بندهء خداى عزّ و جلّ ، و مرا بدهد كتاب - يعنى انجيل - و مرا پيغامبرى كند ، و مرا كند مبارك « 5 » هر كجا كه باشم ، و مرا اندرز كرد به روزه و نماز و زكات دادن تا زنده
هامش
( 1 ) و او خالت زاده مريم بود . ( ن )
( 2 ) مريم ، 28
( 3 ) مريم ، 29
( 4 ) مريم ، 31 - 30
( 5 ) متن : « و مرا كند پيغامبرى مبارك »