66 - كرديم آن را رسواى آنچه ميان آنست ، و آنچه پس آنست ، و پنديست پرهيزكاران را *
67 - و چون گفت موسى گروه او را كه : خداى مىفرمايد شما را كه بكشيد گاوى « 1 » . گفتند : مىگيرى ما را بفسوس ؟ گفت : بازداشت خواهم بخداى كه باشم از نادانان *
68 - گفتند : بخوان ما را خداوند تو پيدا كند ما را كه چيست آن ؟
گفت كه : او مىگويد كه آن گاويست نه پير و نه جوان ، جوانه « 2 » ميان آن هر دو ، بكنيد آنچه مىفرمايدتان *
69 - گفتند : بخوان ما را خداوند تو پيدا [ كند ] ما را كه چيست رنگ آن ؟ گفت كه : او مىگويد كه آن گاويست زردى سخت زرد ، سخت زرد ، كه رنگ آن شادمانه كند نگرندگان را *
70 - گفتند : بخوان ما را خداوند تو كه پيدا كند ما را چيست آن ، كه گاو پوشيده شد « 3 » بر ما ، و ما اگر خواهد خداى راه يافته باشيم *
71 - گفت كه : او مىگويد كه آن گاويست نه نرم گشته از بازگردانيدن زمين ، و نه از [ آب كشيدن ] « 4 » كشته را ، پاك است ، و هيچ رنگ نيست اندران « 5 » . گفتند : اكنون آوردى براست . بكشتند آن را و نه خواست [ ند ] كه كنند « 6 » *
هامش
( 1 ) ماده گاوى . ( پا )
( 2 ) ميانجى ( پا ) . ترجمهء : عوان بين ذلك .
( 3 ) دشوار همى افتد . ( پا ) ترجمهء : تشابه علينا .
( 4 ) در متن : ( و نه از كشت كشته را ) ترجمهء : « و لا تسقى الحرث - جملهء « آب كشيدن » از متن تفسير گرفته شده است . .
( 5 ) گفت او همى گويد كان ماده گاوى است نه سست شده از كار فرمودن اندر زمين ، و نه آب كشيد [ ن ] كشته را ، ازين رسته ، نه چيز اندران . ( پا )
( 6 ) و نه خواستند كرد از گران بهايى . ( صو )