11 - امام صادق عليه السلام از پدارنش عليه السلام از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در حديث مناهى نقل فرمود :
« و من كفى ضريراً حاجته من حوائج الدنيا ومشى له فيها حتى يقضي اللَّه له حاجته أعطاه اللَّه براءة من النفاق وبراءة من النار وقضى له سبعين حاجة من حوائج الدنيا ، ولا يزال يخوض في رحمة اللَّه حتى يرجع ، و من سعى لمريض في حاجة قضاها أو لم يقضها خرج من ذنوبه كيوم ولدته امّه . فقال رجل من الأنصار : بأبي أنت وامّي يا رسول اللَّه ، فإن كان المريض من أهل بيته أوَليس أعظم أجراً إذا سعى في حاجة أهل بيته ؟ قال : نعم » « 1 » .
« كسى كه حاجتى از حوائج شخص نابينا ( يازيان ديدهاى ) را برآورده كند و براى رفع حاجت او تلاش كند خداوند هم نياز او را برآورده سازد ، خدا براى او برائتى از نفاق و برائتى از آتش جهنم را مىبخشد و هفتاد حاجت دنيايى او را برآورده مىگرداند و همچنان در رحمت الهى غوطهور خواهد شد تا اينكه برگردد . و كسى كه براى رفع نياز بيمارى كوشش و تلاش كند چه برآورده گردد و يا نتواند ، از گناهان خود مانند روزى كه از مادر متولد شده ، پاك خواهد شد .
مردى از انصار پرسيد ، اى رسول خدا پدر و مادرم به فدايت اگر مريض از اهل بيت آن شخص باشد آيا پاداش او بيشتر خواهد بود ؟
فرمود : بلى . »
12 - على بن جعفر در كتابش از برادرش امام موسى عليه السلام نقل مىكند :
هامش
( 1 ) - همان ، ص 643 ، باب 18 ، حديث 1 .