« تمام العيادة للمريض أن تضع يدك على ذراعه ، وتعجّل القيام من عنده ، فإنّ عيادة النوكى أشدّ على المريض من وجعه » « 1 » .
« عيادت كامل بيمار اين است كه دست روى بازوى او بگذارى و هرچه زودتر از نزد او بلند شوى زيرا عيادت افراد احمق ، براى بيمار از دردش ، سختتر و غير قابل تحملتر است . »
10 - أبو زيد از يكى از دوستان جعفر بن محمد عليه السلام نقل مىكند :
« مرض بعض مواليه فخرجنا إليه نعوده ونحن عدّة من موالي جعفر ، فاستقبلنا جعفر فى بعض الطريق فقال لنا : أين تريدون ؟ فقلنا : نريد فلاناً نعوده ، فقال لنا : قفوا ، فوقفنا . فقال : مع أحدكم تفاحة أو سفرجلة أو أترجة أو ملعقة من طيب أو قطعة من عود بخور ؟ فقلنا : ما معنا شيء من هذا ؟ فقال : أما تعلمون أن المريض يستريح إلى كلّ ما ادخل به عليه » « 2 » .
« يكى از دوستان امام صادق عليه السلام بيمار شده بود و ما كه با عدهاى از دوستان آن حضرت بوديم و به منظور عيادت آن شخص بيمار از منزل خارج شديم و در مسير راه با امام صادق عليه السلام برخورديم . او به ما گفت كجا مىرويد ؟ گفتيم : نزد فلانى براى عيادت او مىرويم .
فرمود : بايستيد پس ما ايستاديم گفت : آيا يكى از شما با خود سيبى يا گلابى يا بالنگى يا يك قاشق عطر يا قطعهاى از عود بخور به همراه داريد ؟ گفتيم : چيزى نداريم . فرمود : آيا نمىدانيد كه شخص مريض از هر چيزى كه براى او برده شود خوشحال مىشود ؟ »
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ص 642 ، باب 15 ، حديث 3 .
( 2 ) - همان ، ص 643 ، باب 17 ، حديث 1 .