3 - امام موسى بن جعفر از پدرانش عليه السلام از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله نقل فرمود :
« يعيّر اللَّه عزّوجلّ عبداً من عباده يوم القيامة فيقول : عبدي ما منعك إذا مرضت أن تعودني ؟ فيقول : سبحانك سبحانك أنت ربّ العباد ، لا تمرض و لا تألم ، فيقول : مرض اخوك المؤمن فلم تعده ، وعزّتي وجلالي ولو عدته لوجدتني عنده ثمّ لتكفّلت بحوائجك فقضيتها لك وذلك من كرامة عبدي المؤمن وأنا الرحمن الرحيم » « 1 » .
« خداوند در روز قيامت ، بندهاى از بندگانش را نكوهش مىكند و مىگويد : بندهء من ! چه مانع شد از اينكه مرا عيادت كنى وقتى كه بيمار شدم ؟ آن بنده در پاسخ عرض مىكند : خداوندا ! تو پاك و منزه هستى ، تو پروردگار بندگان هستى ، بيمار نمىشوى ، درد و مرض ندارى . خداوند مىفرمايد : برادر مؤمن تو بيمار شد و تو از آن عيادت نكردى . سوگند به عزت و جلالم اگر او را عيادت مىكردى ، مرا هم در نزد او مىيافتى و سپس من هم نيازمنديهاى تو را برآورده مىساختم و اين از كرامتهاى بندهء مؤمن من است و من خداى بخشاينده و مهربان هستم . »
4 - امام صادق عليه السلام فرمود :
« أيّما مؤمن عاد مؤمناً مريضاً حين يصبح ، شيّعه سبعون ألف ملك ، فإذا قعد غمرته الرحمة واستغفروا له حتى يمسي ، وإن عاده مساءً كان له مثل ذلك حتى يصبح » « 2 » .
هامش
( 1 ) - همان ، ص 635 ، حديث 10 .
( 2 ) - همان ، ص 636 ، باب 11 ، حديث 1 .