تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آداب بيمارى و احكام وفات (فارسى) — صفحة 20

مساهمون:

ص٢٠
« إنّ من أحب عباد اللَّه إلى اللَّه المفتن المحسن التوّاب » « 1 » . « محبوب‌ترين بندگان خدا نزد خدا ، بندهء شيداى نيكوكار توبه كننده است . » 8 - پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله فرمود : « التائب إذا لم يستبن عليه‌أثر التوبة فليس بتائب ، يرضي الخصماء ، ويعيد الصلوات ، ويتواضع بين‌الخلق ، ويقي نفسه عن‌الشهوات ، ويهزل رقبته بصيام النهار ، ويصفِّر لونه بقيام الليل ، ويخمص بطنه بقلّة الأكل ، ويقوِّس ظهره من مخافة النار ، ويذيب عظامه شوقاً إلى الجنة ، ويرقّ قلبه من هول ملك الموت ، ويجفّف جلده على بدنه بتفكّر الآخرة ، فهذا أثر التوبة ، وإذا رأيتم العبد على هذه الصفة فهو تائب ناصح لنفسه » « 2 » . « توبه كننده‌اى كه نشانه‌ها و آثار توبه در او ديده نشود ، توبه كننده نيست . بايد طرف نزاع خود را راضى كند ، نمازهاى فوت شده را اعاده نمايد ، در ميان خلق با فروتنى رفتار نمايد ، نفس خود را از شهوات باز دارد ، خود را با روزه دارى لاغر گرداند ، رنگ رخش با نمازهاى شبانه زرد شود ، با كم خورى شكمش را خالى نگهدارد ، پشتش از ترس آتش جهنم كمانى شود ، استخوانش را در اشتياق بهشت آب كند و قلبش را از هول فرشته مرگ رقيق گرداند و با تفكر درباره آخرت ، پوستش را بر بدنش خشك سازد . اينها آثار توبه است و اگر بنده را با اين اوصاف ديديد ، او توبه كنندهء ناصح خويشتن است . »
هامش
( 1 ) - همان ، ج 12 ، ص 126 ، باب 86 ، حديث 6 . ( 2 ) - همان ، ص 130 ، باب 87 ، حديث 2 .