تفصيل احكام :
1 - سنّت شرعى بر اين جارى شده است كه كسى كه جسد ميّت را بعد از سرد شدن بدن و قبل از اتمام غسلهاى سهگانه مسّ كند ، بايد غسل نمايد . امّا اگر ميّت را بجاى غسل ، تيمّم داده باشند احتياط اين است كه در صورت مسّ ، غسل ترك نشود ، چه ميّت مسلمان باشد يا كافر ، بزرگ باشد يا صغير حتى سقط در صورتى كه عرفاً انسان گفته شود .
2 - اگر موى شخص زنده با مو يا بدن ميّت تماس حاصل كند يا اينكه دست شخص زنده به موى ميّت برسد ، غسل ندارد ، مگر اينكه مردم آن را مسّ ميّت بشمارند مانند اينكه دستش را روى سر ميّت يا صورت يا دست او كه مو دارد بگذارد ، زيرا عرف چنين حالتى را مسّ ميّت مىشمارد . امّا تماس با استخوان و ناخن و دندان ميّت ، بنابر احوط غسل دارد زيرا مسّ ميّت ناميده مىشود .
3 - عضوى كه از بدن ميّت جدا شده است اگر استخوان داشته باشد ، مسّ آن موجب غسل مىشود . امّا در حديثى وارد شده و آمده است كه مسّ استخوان بدون گوشت كه يك سال يا بيشتر بعد از وفات ميّت بر آن گذشته باشد ، غسل ندارد .
4 - در موردى كه شك كند آيا موجب مسّ ميّت شده است يا نه ، حكم به برائت مىشود و غسل واجب نيست و همچنين است اگر شك كنى كه آيا قبل از وفاتش او را لمس كردهاى يا بعد از آن يا از پشت ساتر ( پوشاننده ) يا اينكه جسد را مسّ كردهاى يا موى او
آداب بيمارى و احكام وفات (فارسى) — صفحة 177
مساهمون: دانش
ص١٧٧