ى - احكام قبور
احاديث شريف :
جعفى مىگويد : نزد امام باقر عليه السلام بودم كه نامهاى از هشام بن عبدالملك به او رسيد دربارهء مردى كه قبر زنى را نبش كرده ، لباسهاى او را ربوده و با او عمل جماع انجام داده است . هشام نوشته بود كه مردم در اين جا در بارهء او اختلاف كردهاند : عدّهاى مىگويند : او را بكشيد و عدّهاى مىگويند : او را بسوزانيد . امام در جواب نوشت كه :
« إنّ حرمة الميّت كحرمة الحيّ ، حدّه أن تقطع يده لنبشه وسلبه الثياب ، ويقام عليه الحدّ في الزنا ، إن احصن رُجِم ، وإن لم يكن احصن جلد مائة » « 1 » .
« حرمت و احترام ميّت مانند حرمت شخص زنده است . حدّ آن شخص اين است كه بخاطر نبش قبر و ربودن جامهها ، دستش بريده شود و بخاطر زنا ، حدّ زنا جارى شود ، اگر محصن است رجم و سنگسار شود و اگر غير محصن است ، صدتا زيانه زده شود . »
هامش
( 1 ) - كافى ، ج 7 ، ص 228 ، باب حدّ النبّاش ، حديث 2 .