رفتند . »
3 - محمّد بن على بن الحسين فرمود :
« موقعى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله از جنگ احد به مدينه بازگشت ، ديد از هر خانهاى كه شهيد داشت ، صداى نوحه و گريه بلند است ، امّا از خانهء عموى خود حمزه صدايى را نشنيد ، پس فرمود : ولى حمزه گريه كننده ندارد ! و از اين رو اهالى مدينه تصميم گرفتند كه بر هيچ ميّتى گريه و نوحه نكنند مگر اينكه از حمزه آغاز كنند و براى او نوحه سر دهند و بگريند و آنان تا امروز بر همين حالتند . « 1 » »
4 - عبداللَّه بن بكير رجانى مىگويد :
« من در نزد امام صادق عليه السلام از ابوالخطّاب و كشته شدن او ياد كردم پس قلبم رقّت پيدا كرد و گريستم . امام عليه السلام فرمود : آيا در فقدان او ناراحت و غمگين هستى ؟ گفتم : نه ولى از شما شنيدم كه مىگفتى :
على عليه السلام اصحاب نهروان ( خوارج ) را كشت و اصحاب على عليه السلام براى آنان گريه مىكردند پس على عليه السلام فرمود : آيا براى آنان غمگين شدهايد ؟ گفتند : نه ، ولى آن الفتى را كه ميان ما بود به ياد آورديم و اينكه آنان گرفتار چه سرنوشتى شدند ، و لذا دل ما براى آنان سوخت . حضرت فرمود : اشكال ندارد . « 2 » »
گواهى دادن براى ميّت :
1 - امام صادق عليه السلام فرمود :
« إذا مات المؤمن فحضر جنازته أربعون رجلًا من المؤمنين فقالوا :
هامش
( 1 ) - همان ، ص 924 ، باب 88 ، حديث 3 .
( 2 ) - همان ، ص 925 ، باب 89 ، حديث 1 .