تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام نماز (فارسى) — صفحة 89

مساهمون:

ص٨٩
5 - شايسته است سوره‌هاى طولانى كه منجر به فوت وقت نماز مىشود ، خوانده نشود و اگر عمداً بخواند ، احوط اين است كه ، بنابر لزوم قرائت سوره كامل ، نماز را باهمان سوره ياغير آن تمام كند وسپس اعاده ياقضا نمايد . اما بنابر عدم وجوب قرائت سورهء كامل ، از آن سورهء طولانى ، آن مقدارى را بخواند كه وقت نماز فوت نشود و نمازش را كامل كند . 6 - اما در نمازهاى مستحب ، بعد از سوره حمد ، خواندن چيزى از قرآن واجب نيست بلكه مىتوان تنها به حمد اكتفا كرد مگر در نمازهاى مستحبّىاى كه در سنّت تأكيد شده كه سوره ياآيات معينى در آنها خوانده شود كه در اين صورت اگر نماز گزار بخواهد آنها را باهمان كيفيت مطلوب و مورد نظر بجا آورد ، بايد غير از فاتحه ، آن آيات ياسورهء معين را نيز تلاوت نمايد . 7 - همچنين تنها به سوره فاتحه در نمازهاى واجب هم مىتوان اكتفا كرد در صورتى كه نماز گزار در شرايط استثنايى وحالات اضطرارى قرار داشته باشد مانند : بيمارى ، عجله داشتن ، تنگى وقت ، خوف از خطراتى مانند : سر رسيدن دزد ، حملهء حيوان درّنده و در معرض آتش دشمن قرار گرفتن ، و ساير موارد اضطرارى مشابه . 8 - جايز است نمازگزار در نمازهاى مستحب و بلكه واجب ، بيش از يك سوره قرائت كند ولى احوط استحبابى آن است كه به يك سوره اكتفا نمايد .