اخفض من ركوعه » « 1 » .
« شخص مريض ايستاده نماز مىخواند پس اگر نتوانست ، نشسته بجا مىآورد و اگر نتوانست ، برپهلوى راست و اگر نتوانست ، برپهلوى چپ خود نماز مىخواند ، و اگر نتوانست به پشت بخوابد و اشاره كند وصورتش را به طرف قبله قرار دهد و اشاره به سجده را پايينتر از ركوع قرار دهد . »
7 - امام صادق عليه السلام فرمود :
« يصلّي المريض قائماً ، فإن لم يقدر على ذلك صلّى جالساً ، فإن لم يقدر أن يصلّي جالساً صلّى مستلقياً ، يكبّر ثمّ يقرأ ، فإذا أراد الركوع غمض عينيه ثمّ سبّح ، فإذا سبّح فتح عينيه ، فيكون فتح عينيه رفع رأسه من الركوع ، فإذا أراد أن يسجد غمض عينيه ثمّ سبّح ، فإذا سبّح فتح عينيه ، فيكون فتح عينيه رفع رأسه من السجود ، ثمّ يتشهّد وينصرف » « 2 » .
« شخص مريض ايستاده نماز مىگزارد و اگر قدرت ايستادن نداشته باشد ، نشسته نماز بخواند ، و اگر قدرت نشستن هم نداشته باشد ، خوابيده به پشت نماز بخواند ، بدين ترتيب كه تكبير بگويد سپس قرائت را بجا آورد وزمانى كه قصد ركوع كرد ، چشمانش را فروبندد وسپس تسبيح بگويد . وقتى تسبيح گفت ، چشمانش را باز كند . پس باز كردن چشم به معناى سر برداشتن از ركوع است و همچنين وقتى كه قصد سجده كرد ، چشمانش را ببندد و تسبيح بگويد و بعد از تسبيح ، چشمانش را باز كند وباز كردن چشم به معناى سر برداشتن از سجده است . سپس تشهد بگويد و نماز را تمام كند . »
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة ، ج 4 ، كتاب الصلاة ، ابواب القيام ، باب 1 ، ص 692 ، حديث 15 .
( 2 ) - همان ، حديث 13 .