« إنّما ترفع اليدان بالتكبير ، لأنّ رفع اليدين ضرب من الابتهال والتبتّل والتضرّع ، فاحبّ اللَّه عزّ وجلّ أن يكون العبد في وقت ذكره له ، متبتّلًا متضرّعاً مبتهلًا ، ولأنّ في رفع اليدين إحضار النيّة وإقبال القلب . . . » « 1 » .
« اينكه در هنگام تكبير ، دودست را بلند مىكنند ، براى اين است كه دستان رابلند كردن نوعى از تضرع ، التماس وتوجه به خدا و بريدن از غير او است ، پس خداى عز وجل دوست دارد كه بنده در هنگام ياد او ( نماز ) درحالت تضرّع والتماس وابتهال باشد ، و ديگر اينكه بادست بلند كردن ، نيت به وجود مىآيد ، وقلب توجه واقبال پيدا مىكند . »
تفصيل احكام :
1 - علاوه بر تكبيرة الاحرام واجب ، مستحب است شش تكبير ديگر نيز گفته شود ، قبل از تكبيرة الاحرام يابعد از آن ، ياچند تكبير قبل از آن و چند تكبير ديگر بعد از آن كه در مجموع هفت تكبير شود ، و مى توان به پنج ياسه تكبير اكتفا نمود .
2 - هرزمان كه نماز گزار بايك تكبير معيّنى آغاز كردن نماز را قصد كند ، باهمان تكبير وارد نماز مىشود ، چه اول تكبيرات هفتگانه باشد ياوسط يا آخر آنها . و اگر از همان ابتدا ، آغاز كردن نماز را قصد كند ، همان تكبير نخستين ، « تكبيرة الاحرام » و بقيه مستحب خواهد بود ، و بهتر اين است كه شش تكبير مستحب را اول بگويد وسپس با تكبير آخرين ، افتتاح نماز را قصد كند كه در اين صورت ، آخرين تكبير ، تكبيرة الاحرام خواهد بود .
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 4 ، ابواب تكبيرة الاحرام ، حديث 11 .