نماز صحيح است .
5 - همچنين واجب است كه تكبيرة الاحرام در حالت ايستاده بودن واستقرار داشتن ( آرام بودن بدن ) ، ادا شود . پس اگر نشسته يا در هنگام و در اثناى ايستادن تكبير بگويد ، نماز او باطل است چه عمداً اين كار را كرده باشد ياسهواً ، اما اگر از باب سهو در حالت استقرار نداشتن ، تكبير بگويد ، احوط آن است كه نماز را تمام سپس اعاده نمايد .
6 - گذراندن عبارت « اللَّه اكبر » در دل كفايت نمىكند بلكه واجب است به گونهاى تلفظ كند كه عرف آن را « قرائت » بشمارد .
7 - شخص لال ، هرطور كه برايش امكان دارد ، تكبير را تلفظ كند و اگر بطور كامل از تلفظ كردن ناتوان باشد ، گذراندن تكبير در قلبش با اشاره وحركت دادن زبان در صورت امكان ، كفايت مىكند .
8 - اگر نماز گزار شك كند كه تكبيرة الاحرام را گفته است يا نه ؟
چنانچه شك او قبل از شروع به قرائت باشد ، بنا را برعدم تكبير بگذارد و از نو تكبير بگويد و نماز بخواند ، اما اگر شك او بعد از شروع به قرائت چيزى مانند دعا يا اعوذ باللَّه يا حمد باشد ، به شكّش اهتمام نورزد و به نمازش ادامه دهد . ان شاء اللَّه نماز او صحيح است .
9 - اگر نماز گزار بعد از تكبير گفتن شك كرد كه آيا تكبير را درست بر زبان جارى كرده است يانه ؟ پس چنانچه اين شك بعد از شروع به قرائت باشد به آن اهميت ندهد ، و اگر قبل از آن باشد از باب احتياط بنا را بر عدم صحت بگذارد ، و در اين صورت ، احتياط مستلزم آن است كه نماز را تمام كند و بعد اعاده نمايد .
احكام نماز (فارسى) — صفحة 63
مساهمون: دانش
ص٦٣