و بعد از استقرار يافتن و آرام شدن بدن بگويد : أَشْهَدُ أَن لَاإِلهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ ، وَأَشْهَدُ أَن مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ ، اللَّهُمَّ صلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ . و اگر دوشهادت را شهادت بدهد « 1 » و به پيامبر وآل او درود بفرستد « 2 » كافى است .
4 - واجب است جملهها ، كلمات و حروف تشهد دنبال هم و به عربى صحيح - تاحدّ امكان - ادا شود ، و همچنين بايد تشهّد را با عين لفظ « أشهدُ » و صلوات را با لفظ « صلاة » يا مشتقّات آن ادا شود ، هرچند كلمات ديگر هم بيانگر همان معناى شهادتين و صلوات باشد مانند اينكه به جاى « اشهد » بگويد « اعترف » يا « اقرُّ » يا « اعتقد » ، و به جاى « اللّهمّ صلِّ » بگويد « اللّهمّ سلّم . . . » يا « اللّهمّ ارحم . . . » و يا . . .
5 - اگر تشهد را فراموش كند ، پس اگر قبل از ركوع ركعت سوم ، به ياد آورد ، واجب است بنشيند و تشهد را ادا نمايد ، و بعد بايستد و نماز را ادامه بدهد و بعد از نماز ، دوسجدهء سهو بجاآورد . اما اگر در اثنايا بعد از ركوع ، به ياد آورد ، تشهد را بعد از به پايان رساندن نماز بايد قضا كند .
هامش
( 1 ) - يعنى بگويد : أَشْهَدُ أَن لَاإِلهَ إِلَّا اللَّهُ ، وَأَشْهَدُ أَن مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّه .
( 2 ) - يعنى صلوات را به عبارتى ديگر بفرستد مانند : ربِّ صلِّ على محمّد وآلِ محمّد ، يا : صلّى اللَّه على محمّد و آل محمّد ، يا : صلّى اللَّه على رسولِ اللَّه وعلى أهل بيته .