وَيَا خَيْرَ الْمُعْطِينَ ، ارْزُقْنِي وَارْزُقْ عِيالِي مِنْ فَضْلِكَ ، فَإِنَّكَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ . « 1 »
11 - تَوَرُّك نمودن در نشستن بعد از سجده ، يعنى نشستن بر ران چپ و روى پاى راست را بركف پاى چپ قرار دادن .
12 - استغفار در جلسهء بين دو سجده .
13 - تكبيرگفتن بعد از برداشتن سر از سجده اول و نشستن و آرام گرفتن بدن ، و همچنين تكبير گفتن براى سجدهء دوم قبل از آنكه به سجده رود ، ونيز بعد ازبرداشتن سر از سجدهء دوم . و مستحب است كه در تكبيرها ، دست را بلند كند .
14 - نهادن دستها بر رانها در هنگام نشستن .
15 - نچسباندن شكم به زمين ( به اين حالت « تجافى » گفته مىشود . )
16 - دستها رابه مانند بال پرنده قرار دادن ، يعنى آرنجها را از زمين بالا نگهداشتن و بين آنها و بدن فاصله دادن مانند دوبال پرنده .
17 - مرد ، در وقت برخاستن اول زانوها سپس دستها را از زمين بردارد .
18 - در هنگام برخاستن بگويد : بِحَوْلِ اللَّهِ وَقُوَّتِهِ أَقُومُ وَأَقْعُدُ .
19 - در هنگام برخاستن ، انگشتان را مشت نكند ، بلكه آنها را بر زمين پهن نمايد و براى برخاستن برآنها تكيه كند .
20 - اما براى زن ، مستحب اين است كه در هنگام به سجده رفتن ، زانوهايش را قبل از دستش برزمين بگذارد ، واعضاى خود را در حال سجده ، بهم بچسباند ، وشكمش را برزمين بچسباند ، وهنگاميكه
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة ، ابواب السجود ، باب 17 ، حديث 4 ، ص 974 .