راحتى آنكه نزاع كنند دو همسايه أو با يك ديگر كه كدام نزديكتر بودهاند بوى در دنيا پس مى نشينند با من وبا إبراهيم ( ع ) بر مائده وخوان دوام پس نظر ميكنند برحمت خدا در صبح وشام ودر روايتي در هر صبح وشام
فصل چهارم در ذكر فايده بعضي از آنچه فرض كرده است خداى تعالى از ايمان ونماز وزكاة وغير آن
( 1 ) فرمود رسول خدا ( ص ) كه فرض كرد رسول خدا ايمان را از براي پاكى از شرك ونماز را بواسطة پاكى از كبر وزكاة را بسبب روزى وروزه را بجهة آزمودن اخلاص خلق وحج را از براي قوت دين وجهاد را از براي عزت اسلام وامر معروف را از براي مصلحت همه مردمان ونهى منكر را از براي منع نادانان وصله رحم را از براي زيادتى عدد وقصاص را از براي حفظ جانها وأقامت حدود را از براي بزرگ داشتن حرامها وترك شرب خمر را از براي نگاهداشتن عقل ودورى از دزدى را از براي واجب ساختن پرهيزكارى وترك زنا را از براي درست ساختن نسب وترك لواطه را از براي بسيار شدن أولاد وگواهى را از براي غالب شدن در وقت انكارها وترك دروغ را از براي بزرگوارى صدق واسلام را از براي ايمنى از ترسها وامامت را از براي نسق امّت وطاعت را از براي بزرگوارى وامانت وفرمود حضرت حسن بن علي بن أبي طالب ( ع ) كه از خلقهاى مؤمن قوتست در دين دارى وكرمست در نرمى ودور انديشى است در علم وعلمست در بردبارى وفراخى است در نفقه وميانه روى است در عبادت ودوريست در طمع ونيكى است در راستى ظلم نميكند بر دشمنى وگناه نميكند بواسطة دوستى كسى ودعوت نميكند چيزى را كه نيست أو را ومنكر نميشود حقي را كه بر ويست عيب نميكند نه بظاهر ونه در غيبت وستم نميكند ترسانست در نماز فراخ دستست در زكاة شكركننده است در نعمت صبركننده است در بلا قانع است