كه زيارة ميكنند كوثر را از أولياء اللَّه تعالى از پيغمبر صلّى اللَّه عليه وآله فرمود از براي مردى تنها از أهل بهشت هفتصد برابر است از دنيا وأو راست هفتاد هزار قبه وهفتاد هزار قصر وهفتاد هزار حجله وهفتاد هزار تاج وهفتاد هزار حلّه حور العين وهفتاد هزار غلام وهفتاد هزار كنيز وبر هر كنيزى هفتاد هزار گيسو است وچهل هزار تاج وهفتاد هزار حلّه در كف أو ابريقى است زبان أو از رحمتست گوش أو از مرواريد پائين أو از طلا بر گردن أو منديلى است كه درازى آن پانصد سأله راهست وپهنى آن دويست سال راه است علمهاى آن از نور است مشبّك بطلا وبافتن آن از جانب خداى تعالى است
فصل هفدهم در ذكر زمان بدى كه ترسانيده است
( 1 ) پيغمبر صلّى اللَّه عليه وآله كه مىآيد بر مردمان زماني كه رويهاى ايشان رويهاى آدميانست ودلهاى ايشان دلهاى شياطين مثل گرگان درنده ريزنده خونها باز نايستند از بدى واگر پيروى كنى ايشان را در شك اندازند ترا واگر سخن گوئى با ايشان دروغ گويند ترا واگر غايب شوى از ايشان غيبت كنند ترا سنّت در ميان ايشان بدعت است وبدعت در ميان ايشان سنت بردبار در ميان ايشان بيوفا است وبيوفا ميان ايشان بردبار ومؤمن در ميان ايشان ضعيف است وفاسق در ميان ايشان بزرگوار كودكان ايشان شوخانند وبدخويان وزنان ايشان مخالفان ودوران پيران ايشان امر نكنند بمعروف ونهى نكنند از منكر پناه بردن بايشان رسوائى است وعزت خواستن از ايشان خوارى وطلب آنچه در دست ايشان است محتاجى پس منع ميكند خدا در اين وقت باران از آسمان در وقت خود وميفرستد