أو يعنى غيبت أو معصيت خدا است وحرمت مال أو چون حرمت خون اوست وفرمود پيغمبر صلّى اللَّه عليه وآله هر كه دشنام دهد على را دشنام داده است مرا وهر كه دشنام دهد مرا بتحقيق كه دشنام داده است خداى عزّ وجل را
فصل نهم در آنچه وارد شده است در ترغيب بر تقيه
( 1 ) فرمود خداى تعالى در سوره آل عمران كه
لا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقاةً وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ
بايد كه فرا نگيرند مؤمنان كافران را بدوستى دون از مؤمنان را وهر كه بكند دوستى با كافران پس نيست آن كس از دين خدا در چيزى مگر آنكه تقيه كند از از ايشان تقيه كردنى وميترساند شما را خدا از عذاب خود وبسوى جزا خدا است بازگشت همه وفرمود خداى تعالى در سوره نحل
مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمانِهِ إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمانِ وَلكِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْراً فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِنَ اللَّهِ
هر كه كافر شود بخدا بعد از ايمان پس بر ويست غضب خدا مگر آنكه أو را اكراه وجبر كنند بكلمه كفر ودل أو آرميده باشد بايمان وليكن هر كه بگشايد بكفر سينه خود را پس برايشان است غضب از خدا ورسول خدا ( ص ) كه مثل مؤمني كه تقيه نيست أو را مثل بد نيست كه سر نيست أو را ومثل مؤمني كه رعايت نكند حقوق برادران خود را كه مؤمنانند مثل كسى است كه حواس أو جميع صحيح است پس أو تأمل نميكند بعقل خود ونمىبيند بچشم خود ونمىشنود بگوش خود وسخن نميگويد بزبان خود ودفع نميكند